“หวัดดี พ่อคนมีโลกสองใบ” บีน่าเดินเข้ามาทักทายน้องชายตัวเองอย่างประชดประชัน เธอและแพคทริคถือของขวัญวันเกิดมาให้ไปป์ที่นั่งดื่มเงียบๆเพราะกำลังฟังเซบาสเตียนและพัตเตอร์คุยกัน
“โลกสองใบอะไรพี่ ถ้าไข่อ่ะใช่” พัตเตอร์โผเข้ากอดพี่สาวตัวเองด้วยความคิดถึง แต่บีน่าก็ให้กอดแค่แป๊บเดียว
“เมื่อก่อนคบทีละคนตอนนี้ทีละสองเหรอ” แพคทริคว่าให้น้องชายตัวดี แต่พัตเตอร์ก็เดินเข้าไปกอดด้วยความคิดถึง
“ผมจบกับพี่อีฟแล้วพี่” พัตเตอร์กลับมานั่งที่และรินเครื่องดื่มให้พี่ชายตัวเอง
“ตอนไหน” แพคทริคและบีน่าลากเก้าอี้มานั่งข้างๆพัตเตอร์อย่างใกล้ชิด รอฟังเรื่องราวของน้องชาย ทำให้พัตเตอร์รู้สึกอึดอัด เขาไม่น่าเปิดประเด็นนี้ขึ้นมาเลย
“ตอนไหนก็ตอนนั้นแหละ”
“พ่อรู้ยังว่าทำพฤติกรรมชั่วช้าแบบนี้”
“พี่ๆก็อย่าพูดไปสิ”
“พี่จะบอกแกให้นะ พี่ไม่ชอบโกหก ถ้าพ่อถาม พี่จะบอกหมด” บีน่ากำลังเตือนน้องชายด้วยประโยคนี้
“นาน
