"Kalk ayağa! Gidiyoruz!"
Yaşadığım şeylerin bir kabus olmasına çok ihtiyacım vardı.Bütün bu yaşananlar
gerçek olamayacak kadar korkunçtu çünkü.Annem beni hiç bilmediğim bir şehire, babam olduğunu yeni öğrendiğim bir adamın yanına zorla göndermişti.
Şimdi ise babam olan adam beni başka korkutucu bir adama satmıştı.Annemin beni yanına sığdıramayışı canımı en çok yakan şeydi.Babamı tanımıyordum ki.Beni kendisini için feda edip etmemesi annem kadar yakmamıştı canımı.Sadece çok çaresiz ve kimsesiz hissettirmişti o kadar.Abilerime ihitiyacım vardı,hem de çok.Onların güvenli kollarında olmalıydım.Diyar... Diyar'ın gözlerine bakmalıydım ki yeniden umudun var olduğunu hissedebileyim.
Kolumdan tutup beni ayağa kaldıran sabırsız adam ile bağırdım.
"Bırak beni gelmiyorum hiç bir yere!"
Beni din
