Ertesi sabah, kalbimde ki sancı ile başlamıştım güne.Sanki dün gece bir kabustu ve ben artık güzel rüyalar görmek yerine hep kabusu yaşayacaktım.
Diyar nişanlanmış, ben ise,beni reddettiği o acımasız sözleri hayatım boyunca unutamayarak yaşamaya çalışacaktım.
Odamın kapısı yavaşça aralandı ve Zerya koluna astığı çantası ile araladığı kapıdan kafasını uzattı.
"Uyanmış mı uyuyan güzel?"
Sahici olmayan bir tebessümle baktım ona.İçeri girip kapıyı kapattı ve yanıma gelip bana sıkıca sarıldı.Dün gece yanımda olamadığı için sabahın köründe gelmişti.Ona sarılmak, yaşların yeniden gözlerime dolmasına sebep oldu. Sabaha kadar ağlamak gözyaşı kotamı doldurmamıştı sanırım ki yanaklarım yeniden ıslandılar.Zerya geri çekilip yüzüme baktığında içli bir nefes aldı.
"Daha ne kadar seni görmeyen bir
