Xandra
"Binigay pero binawi naman." Mga katagang paulit-ulit kong sinasambit sa isip ko.
I was literally crying hard now. Masakit ang mawalan ng anak lalo na at hindi man lang ako nabigyan ng pagkakataon para mahagkan at makita siya.
Walang araw na hindi ako umiyak para sa anak ko lalo na at minsan ay tinatanong din siya ni Olevia. My daughter knows already that our baby can't be with us anymore but she's too innocent to think that our baby is just sleeping and need to wake up.
Sometimes I choose to keep the pain at huwag ipahalata sa asawa ko. Alam kong sobrang affected din siya. Alam kong nasasaktan din siya but he choose to hide it for the sake of me. Us. Pero sa tuwing nakikita ko siyang tahimik at minsan ay tulala ay naguguilty ako. It's my negligence not to take good care of our
