DİLAY ....
İstanbul'a gelirken korkularımla beraber gelmiştim. Yeni, tanımadığım büyük bir şehir, varlıklarını yeni öğrendiğim ve beni kabul edeceklerinden şüphe duyduğum bir abi ve bir abla. Kafamda onlarca soru işareti vardı. Gelmeden önce işimi ayarlamıştım ama evim yoktu. Nerede kalacağımı bilmiyordum. Gelmeden bir gün önce doğru mu yapıyorum, gitmeli miyim yoksa gitmemeli miyim diye çok düşündüm. O gece aklıma Alparslan geldi. Ankara'ya üniversiteye gitmek için ayrıldığımızdan beri bağımızı kopartmamıştık. Ara sıra konuşuyorduk ama uzun zamandır görüşme fırsatımız olmamıştı. Önce biraz tereddüt ettim sonra aramaya karar verdim. İstanbul'a yerleştiğinde gelirsen mutlaka ara demişti.
-Dilay beni arayan gerçekten sen misin?
-Benim, senin hayırsız arkadaşın.
-Kendine kötü huylar yakı
