อาการของนารามันเริ่มออกชัดทีแรกก็คิดว่าตัวเองแค่เครียดลงกระเพาะแต่ยิ่งเวลาผ่านไปมากเท่าไรมันก็ยิ่งน่าแปลก ก็อาหารแต่ละมื้อที่ดุจดวงทำเธอทานไม่ได้แต่สิ่งที่อยากทานมากที่สุดน่าจะเป็นของแสลงโดยปกติเธอก็ไม่เคยนึกอยากทาน
พวกของหมักดอกพวกนั้นเมื่อก่อนไม่เคยเอาเข้าปากแต่ตอนนี้เธอรู้สึกว่ารสชาติของมันหวานลิ้น กินแล้วรู้สึกสบายตัวแปลก ๆ
"คุณหนูพักนี้เห็นทานผลไม้ดอง มะดัน มะม่วง อยากกินหรือคะ"
"หนูรู้สึกไม่สบายท้องเลยค่ะ ทานอาหารก็ไม่ค่อยอร่อยพอได้ทานของพวกนี้หนูรู้สึกสดชื่น"
"แปลกจริง ๆ เลยนะคะหากคุณหนูแต่งงานมีสามีน้าคงมองว่าคุณหนูท้องแน่นอน"
จานผลไม้ที่ถืออยู่ในมือหล่นลงที่พื้นจนเกิดเสียง พร้อมทั้งสะดุ้งโหยงกับคำพูดของน้าดวงทันที
"เป็นอะไรคะ คุณหนูตกใจอะไร"
"ปะเปล่าสักหน่อย ก็น้าดวงเล่นพูดแบบนั้นหนูก็กลัวว่าน้าจะมองหนูไม่ดีนะสิคะ"
"น้าจะมองคุณหนูไม่ดีได้ยังไงละคะ น้าเลี้ยงคุณหนูมานะทำไมน
