Yazar ' ın Anlatımıyla
Karael ’ in ormanın karanlığından çıkışıyla köy meydanına çöken sessizlik bir mezarlık sessizliği kadar ağırdı. Kimi çocuklar ağlamaya başladı, kimi kadınlar dua ederken dizlerinin üzerine çöktü.
Erkekler ise korkularını öfkeye dönüştüren o ezici çaresizlikle ne ileri gidebiliyor ne de geri kaçabiliyordu.
Aysu ’ nun ayakları sanki toprağın derinliklerinden gelen bir güç tarafından ileri itiliyormuş gibi Karael’e doğru adım attı. Her adımın da bileğin de ki mühür daha parlak bir kızıllıkla yanıyor, atar damarların da dolaşan sıcaklık göğsüne doğru kabarıyordu.
Zühre ’ nin sesi meydanın uğultusunu yarıp çıktı.
“ Aysu! Dur kızım! ” diye bağırdı.
Meltem kolundan tutmak istedi ama genç kız çoktan karanlık ile aydınlık arasın da ki o ince çizgiye adım atmıştı. Kara
