الفصل الثانى عشر
ليالى الزين
بقلم رباب احمد
طلع زين يجرى على مكتب بباه وفتحه من غير ما يستئذن
لقى لى لى واقفه جمب بباه وهو بيشرحلها الشغل
اول ما قرب منها وشاف شكلها ولبسها نسى ان بباه موجود وغضبه عماه والغيره نهشت فيه وتخيل كام واحد شافها بمظهرها الفتان ده كام واحد اتمناها كام واحد بص لعنيها التسحر وشفايفها الكريزيه
زين وبانفعال
انتى ايه ال جابك هنا وايه ال انتى لبسه ده وازاى تخرجى كده
مهاب
زين صوتك عالى ليه وبعدين كلمنى انا لى لى جايه معايا
زين بنفس الغضب
يعنى انت سايبها تطلع كده عادى بالمنظر ده
مهاب بمكر
وفيها ايه ماله لبسها اختك بتلبس زيه ومش بتتكلم
زين بعصبيه وخبط على المكتب
لا مينفعش تجى كده الشركه وبعدين هيا جايه ليه اصلا
لى لى ببرود
نعم جايه ليه جايه عشان اشوف شركتى واتعلم وامسك الشركه معاك مش ده حقى انا حفيده الفيومى ولا ايه
زين بصلها وساكت وهيا فضلت
