Ang bilis ng araw, hindi ko namalayang isang buwan na pala ako dito sa Italya, nakakatuwa dahil marami na rin akong napunta at may mga naging kaibigan na rin ako, masasabi kong nakapag-udjust na rin talaga ako.
Kasalukuyan akong naghihintay sa mga kasama ko ngayon araw na sina Kim at Andra. Well, like me, kaya raw sila napunta dito kasi hinahanap din nila ang kanilang mga sarili. We are the same stage about moving on. Dito lang din sila nagkakikilalang dalawa at ang nakakatawa dahil tatlo na raw kami ngayong mga CAMP SAWI.
"Francine!" Napalingon naman agad kay Andra nang tawagin ako nito. Hindi halatang brokenhearted ang isang ito dahil napaka masayahin at ang kulit. Or she's good about hiding her true emotions dahil ayaw niya nang umiyak. Ngumiti naman ako sa kan'ya, sa totoo lang ay
