CHAPTER 29

1040 Words

Dahil maayos na ang lagay ko, mamaya na ang labas ko. Tapos sa tatlong araw ko dito, wala manlang magandang nangyari sa amin. Paano kase ang mga kaibigan ni Zyjin lagi na lang istorbo. "Baby, are you sure, you're okey?" tanong nito. Kanina pa iyan tanong nang tanong. Tapos sa ilang araw kong nandito, nandito rin siya araw-araw. Akala mo wala siyang trabaho eh. "Wala ka bang trabaho at talagang binantayan mo ako nang tatlong araw dito?" tanong ko. Med'yo nahihiya kase ako. "I'm a boss, so don't worry. Puwede akong pumasok kung kaylan ko gusto." sabi nito. Sabagay, bihira ko lang siya makita noon na pumasok sa trabaho niya. Madalas nasa bahay lang siya. "Hindi porke ikaw ang boss, hindi ka na magtatrabaho." sabi ko dito. Natawa naman ito. "Ayoko kaseng iwan ka dito, baka may mangyari u

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD