“ พี่เทลอย่ามายุ่งกับหนูอีกเลยนะคะ ฮึก “ ฉันพยายามบิดข้อมือออกจากการเกาะกุมของพี่เทล
“ เฮ้อ กูพาน้องกลับก่อนนะ “ พี่เทลถอนหายใจแล้วพูดออกมา คงบอกพี่ๆนั่นแหละ แต่ใครจะกลับกับเขากัน
“ เออๆ ค่อยๆคุยกันล่ะ “
“ นีน “ เสียงของนาเดียร์ที่เรียกทำให้ฉันหันไปมอง
“ แกกลับไปก่อน เดี๋ยวฉันโทรหา “ ฉันพยักหน้ารับแล้วพยายามบิดแขนของจากมือพี่เทล แต่เขาจับแน่นเลย
“ อยู่นิ่งๆนีน่า ก่อนที่พี่จะโมโห “ พี่เทลพูดเสียงดุ
“ ไอ้เทล ควบคุมอารมณ์ตัวเองหน่อย “ ฉันจำได้ว่าเป็นเสียงพี่ราชา
พี่เทลไม่ได้ตอบกลับอะไร แต่ลากฉันเดินไปที่ลานจอดรถและจับฉันขึ้นมาที่รถทันที
ระหว่างอยู่บนรถทั้งฉันและเขาก็ไม่ได้พูดอะไร
ฉันหันหน้าออกนอกหน้าต่างเพื่อตัดบทสนทนา เผื่อเขาจะพูดอะไร ฉันไม่อยากฟัง
จนรถเคลื่อนตัวมาจอดที่คอนโดของเขา ที่อยู่ตรงข้ามกับคอนโดของฉันนั่นแหละ
ฉันจึงเปิดประตูรถแล้วเดินออกมาเพื่อกลับห้องตัวเอง
“ มานี่นีน่
