หลังจากที่คุณพ่อและคุณแม่ของพี่เทลกลับไปแล้ว พี่เทลก็ลากฉันออกมาจากมหาลัยทันที
แล้วเป้าหมายที่เขาพามาคือโรงพยาบาล เขาพาฉันมาตรวจเช็คร่างกายและทำแผล
ซึ่งตอนนี้ทำให้ฉันรู้ว่าตัวเองไม่ได้มีแผลแค่ที่หน้าแต่ทั้งแขนและหัวเข่าของฉันก็มีแผล คงเกิดจากการที่โดนผลักและตอนคร่อมตบพี่อัน พอคิดถึงเหตุการณ์นั้นฉันก็รู้สึกว่ากลัวตัวเอง อารมณ์ของฉันในตอนนั้นคือไปไหนไปกัน สติหลุดขั้นสุดจริงๆ
“ โดนอะไรบ้าง “ ระหว่างที่นั่งรถกลับพี่เทลก็ถามขึ้น
“ คะ “ ฉันงงกับคำถามของเขา
“ พ่อพี่ว่ายังไงบ้าง “
“ อ๋อ โดนทัณฑ์บนทั้งสองฝั่งค่ะ “ ฉันตอบแล้วหันไปมองหน้าพี่เทลตรงๆ
พี่เทลพยักหน้ารับแต่สีหน้าเขายังคงฉายความเป็นกังวลออกมา ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป็นอะไร
ฉันเอื้อมมือไปจับมือพี่เทลไว้แล้วบีบเบาๆ
รถเคลื่อนตัวมาถึงคอนโดของพี่เทลทำให้ฉันปล่อยมือจากเขาแล้วหันมาปลดเบลล์ออก
“ ไปทานข้าวก่อน “ พอลงรถมาพี่เทลก
