21.30 น.
ครืด ครืด
เสียงโทรศัพท์ที่ฉันวางตรงหัวเตียงทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นจากนิยายแล้วมองไปนิ่งๆ
สายเรียกเข้า : ที่รัก ❤️
ห่ะ
ฉันจำได้ว่าไม่เคยบันทึกเบอร์ใครไว้อย่างงี้นะ
“ สวัสดีค่ะ “ ฉันกกรับแล้วกรอกเสียงไปยังปลายสายงงๆ
“ ทำอะไรอยู่ “ แล้วเสียงทุ้มที่ตอบกลับมานั่นทำให้ฉันคิดออก
“ พี่เทล ทำไมบันทึกเบอร์ไว้อย่างงี้ “ ฉันอดแห้วใส่เขาไม่ได้จริงๆ
“ หึหึ จะนอนรึยัง “ พี่เทลหัวเราะเล็กน้อยแล้วถาม
“ ยังค่ะ ว่าจะอีกซักหน่อย “ ตอนนี้ฉันยังไม่ง่วง แล้วพรุ่งนี้หยุดด้วย นอนดึกได้ไม่เป็นไร
“ กินยารึยัง “ เสียงเข้มถามต่อ
“ ยังค่ะ ก่อนนอนค่อยกิน พี่เทลทำอะไรอยู่คะ “ ฉันตอบและถามเขา
“ พี่จะไปดื่มกับพวกไอ้พาส “
“ อ๋อค่ะ “ ฉันพยักหน้ารับให้กับโทรศัพท์
“ ไปได้รึป่าว “ พี่เทลถามมาเสียงอ่อน
“ คะ “ คืออะไรชวนฉันไปหรอ หรือว่ามาขอฉันไป
“ พี่ไปได้รึป่าว “
“ ทำไมจะไม่ได้คะ “ ฉันถามงงๆ
“ ก็พี่มาขอเร
