FRYDAH POV
Mabuti na lamang at walang ginagawang kababalaghan si Abigur dahil gising na naman ang aking diwa. Hindi ko tiyak kung gaano ako katagal natulog pero nararamdaman ko na matagal iyon dahil may lakas ako ngayon na dumadaloy sa aking sarili.
“Frydah?” Nagulat pa ako nang marinig ang pagtawag ni Abigur. Sa ngayon ay hindi ako magsasalita at hahayaan ko s’yang mag-isip na hindi na ako nagigising para makapagpalakas ako.
“Tulog pa rin ba s’ya?” Naririnig kong tanong nito kay Mara.
“Siguro kasi hindi s’ya sumasagot.” Hindi ko alam kung nang-aasar ang sagot ni Mara sa lalaki.
“May sasabihin pa naman sana ako sa kanya.” Gusto kong malaman kung ano iyon pero nangako na ako sa sarili na pangatawanan ang pagiging tulog.
“Ano naman iyon?” Mabuti na lamang at madalas nitong kasama
