มอสขับรถมาที่สนามแต่เช้าตรู่เพราะเขาต้องมาตรวจสนามหลาย ๆ ด้านทั้งความปลอดภัยและความพร้อมของสนามแข่ง โดยมีอายนั่งสะลึมสะลือเหมือนคนยังไม่ตื่นดีอยู่ข้าง ๆ
“พี่มอสทำไมไม่มาก่อนให้อายตามมาทีหลังก็ได้”
“ไม่ได้ พี่เป็นห่วง”
“แต่อายยังง่วงอยู่เลย”
“จะง่วงอะไรขนาดนั้น”
“เหอะ!! ใครจะสดชื่นเหมือนพี่ละ” อายเค้นเสียงในลำคอพร้อมทำปากยื่นกับใส่มอส ก็ถ้าเมื่อคืนเขาไม่กวนเธอทั้งคืนกว่าเธอจะได้นอนก็เกือบเช้า แต่ทำไมนะเวลามีอะไรกันทำไมเธอถึงเหนื่อยและเพลียอยู่คนเดียวแต่เขากลับดูสดชื่นไม่เหนื่อยเหมือนเธอสักนิด
“หึหึ” มอสหัวเราะเบา ๆ กับท่าทางงอแงของอาย มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัยส่วนอีกมือยื่นไปโยกหัวเธอเบา ๆ ด้วยความรักและเอ็นดู
“แต่เมื่อคืนใครน้าที่ร้องครางเสียงดัง” เขาเอ่ยถามเสียงกลั้วหัวเราะ อายเบิกตากว้าง รีบหันไปตีแขนเขาอย่างแรง
“อร๊าย!! พี่มอสพูดอะไรน่าเกลียด”
“พี่พูดเรื่องจริง” มอสกดยิ้มมุมปากอย
