Ito na yata ang mas masakit sakin, ang pag-alis namin ngayon dahil doble ang sakit na nararamdaman ko ngayon dahil may anak akung nagdurusa rin malaki ang ipekto nito sa murang isip niya. Ayaw ko namang magtanim niya ng galit kahit kanino dahil sa nangyayari samin.
Nasanay na kami ng anak kung kasama ang kanyang ama. Saan ko man tingnan pagmagkasama sila kita ko ang mga kislap ng saya sa kanilang mga mata. Minsan sa bahay ko ito natutulog pag ayaw kung umuwi sa bahay niya, katwiran niya kung nasaan daw kami dapat daw kasama namin siyang palagi. Pero may hangganan ang lahat.
Kung kailan natanggap ko na siya atska naman siya mawawala, kung kailan masaya na kami. Kung kailan handa na akung buoin ang aking pamilya atska naman dumating ang isang unos. Buti nalang hindi ko pa tinatanggap ang a
