สิบสอง
อุบายแยบยลในถุงไหม (1)
ก่อนหน้านั้นไม่กี่ชั่วยาม
ร่างโปร่งบางของเฟิงอวิ๋นพลิ้วกายไปยังสันเขาสูงชัน ต้นไม้ใหญ่น้อยเริ่มขึ้นหนาทึบ นางอาศัยสุดยอดวิชาตัวเบาแตะปลายยอดไม้ ยืมแรงจากกระแสลมเย็นเยียบส่งตัวให้ลอยสูง ผมยาวสยายดำขลับสะบัดพลิ้วล้อแรงลม ก่อเกิดเป็นกลุ่มเงาลึกลับเคลื่อนไหวรวดเร็วใต้แสงจันทร์
เพียงหนึ่งเค่อนางก็ขึ้นมาถึงตาน้ำตก บริเวณโดยรอบห่างไปไม่ไกลเป็นกระแสน้ำไหลเชี่ยวกรากไปยังปลายทางก็คือหุบเหวลึกพันจั้ง ซุงนับพันท่อนปิดกั้นกระแสน้ำเหล่านั้นเอาไว้จนดูเหมือนถังน้ำขนาดใหญ่
นางหลับตาสดับเสียงด้านล่าง ได้ยินเสียงฝีเท้าม้าและผู้คนจำนวนมากเดินทางเร่งร้อนเข้าใกล้ช่องเขา ดวงตาสีอ่อนทอแสงเรืองรอง เห็นโคมอธิษฐานนับพันดวงลอยขึ้นจากเบื้องล่าง ไม่นานนักแสงคบเพลิงจำนวนมากอีกฟากฝั่งของเทือกเขาก็ลุกโชน
เฟิงอวิ๋นยิ้มเย็น ดีดเท้าไปยังกลางลำธารเชี่ยวกราก แผ่นน้ำแข็งบางเบารองอยู่ใต้ฝ่าเท้
