“O, Kerstnacht schoner dan de dagen Hoe kan Herodes het licht verdragen Dat in uw duisternisse blinkt En wordt gevierd en aangebeden Zijn hoogmoed luistert naar geen reden Hoe schel die in zijn oren klinkt Hij tracht ddnnozelen te vernielen Door het doden van onnozele zielen En wekt een stad en landgeschrei In Bethlehem en op den akker En maakt den geest van Rachel wakker Die waren gaat door beemd en wei. ” Joost van den Vondel O Sol deslizava célere no céu de verão, irradiando uma luminosidade quente e prazerosa. Mas um silêncio de morte pesava sobre a Vila dos Andrajos. Os homens não saíram para trabalhar o campo, onde as vinhas se encrespavam, mas se reuniram no antro mais desolado, na taberna mais obscura, para conspirar. As mulheres e seus filhos, rígidos e s

