Paint My Love

Chapter 26: The Morning After

Tinatamad na bumangon si Magnolia. Lunes na at may pasok pero masama pa rin ang pakiramdam niya. May lagnat siya nang nagdaang araw na marahil ay epekto ng pagniniig nila ni Carlo. Nasa cabin siya at ayaw niya munang bumalik ng Metro Manila. Ngayon ay magaling na siya pero gusto niya pa ring magpahinga.

Palabas pa lang siya ng kuwarto nang bumukas iyon at pumasok si Carlo na may dalang tray.

"What are you doing here?"

"Sinusundo ka. May pasok na tayo," simpleng sabi nito at inilapag ang tray sa bedside table niya. "Eat."

"L-lumabas k-ka n-na! Kaya ko na mag-isa."

Bumuntung-hininga lang ito bago muling nagsalita. "I'll just wait for you downstairs."

"H-hindi ako papasok ngayon. Masama pa ang pakiramdam ko. Bukas or the day after tomorrow na lang ako luluwas ng Manila. Sina Daddy?"

"On the way to Manila."

"My sister?"

"Umuwi na siya kagabi."

"Kagabi pa? Bakit ang bilis?" Nagkibit-balikat lang ito at isinenyas ang tray bago lumabas. Nang bumalik ito ay may dala na itong paracetamol at inilagay sa tray niya bago muling lumabas.

Pagkatapos niyang kumain ay bumalik siya sa kama at muling humiga. Sa tingin niya ay mahigit isang oras siyang muling nakatulog. Paggising niya ay muntik pa siyang mapatili nang mamulatan si Carlo na nagbabasa ng diyaryo pagdilat niya.

"G-get out! Bakit nandito ka pa? May pasok ka pa!"

"I'm the CEO of our company," simpleng sabi nito at ibinalik ang atensiyon sa diyaryong binabasa. Doon niya lang napansin nakapambahay lang ito at prenteng nakadekwatro pa.

"Hindi ka pumasok?"

"Nope."

"At bakit?"

"You're sick and still sore. It's my obligation to take care of you after we made love."

"Don't bring it up! Kalimutan na natin iyan."

"Will you please shut up."

"Aba! Hoy lalaki para sabihin ko sa 'yo-" Naputol ang sasabihin niya dahil mabilis itong puwesto sa tabi niya at siniil siya ng halik. "Ang kapal mo-" Hindi niya matapos ang sinasabi dahil sa bawat salita niya ay hinahalikan siya nito. Natawa tuloy siya kahit naiinis dito kaya naengganyo siya.

"Oh ano magsasalita ka-" Natawa na ito. "Gumaganti ka sa akin-" Ganoon din ang ginawa niya na ikinatawa nito. Natawa din tuloy siya. God forgive her for loving her sister's fiance. But how could she stop herself from kissing him when his lips tasted better than chocolate mousse. Saka ito naman ang nangunguna, gumaganti lang siya. Humiga na ito sa tabi niya at niyakap siya nang mahigpit.

"C-Carlo, p-pwede bang dito ka muna mamaya."

"Baby, I'll stay here the whole day. If you want to take a vacation for a few more days, I'll stay with you."

"B-but R-Rose." Muli itong tumahimik at marahang kumalas sa kanya. Tumitig lang ito sa kanya bago bumuntung-hininga at bumangon.

"M-Magnolia, I-"

"Sige, umuwi ka na sa Manila, I can manage."

"But-"

"Kaya ko na. Kalimutan na natin ito please."

"Kaya mo ba?"

"Kakayanin ko. Just leave me alone."

Tumayo ito at lumapit sa pinto pero muling bumalik sa kama at humiga sa tabi niya. "I'll stay here alright?" Parang naiinis pa ang tono nito. "Kanina mo pa ako pinapaalis eh. Saka sinabi mo na eh, gusto mo akong mag-stay dito. I'll stay here. Huwag ka nang magsalita pa," anito bago tumalikod sa kanya. Ilang beses niya pa itong kinalabit para kausapin pero hindi ito kumikilos. Maya-maya'y narinig niyang humihilik na ito. Nang silipin niya ito ay nakatulog na nga ito. Siya naman ay nakaramdam na naman ng antok at muli ay nakatulog siya.

Nang magising siyang muli ay tanghali na at mahigpit siyang yakap ng tulog na tulog pa rin na si Carlo. It was so surreal that she wanted to cry. Akala niya ay nakauwi na ito dahil nang nagdaang araw ay hindi ito nagpakita sa kanya. Pero naroon pa ito, bumalik at sinamahan siya. Masarap sa pakiramdam pero ayaw niyang bigyan pa ng mas malalim na pagpapahalaga dahil alam niyang masasaktan lamang siya. Pwede naman siguro huling hirit na. Alam niyang malaking kasalanan ang ginagawa niya pero wala siyang balak agawin ito kay Rose. Bukod sa mas maganda naman talaga ang kanyang kapatid at mahal ng lalaki, hindi na kaya ng konsiyensiya niyang kanina pa nang-uusig.

Nang magmulat ito ng mga mata ay awtomatikong kumabit ang isang masuyong ngiti sa mga labi nito. Iyon ang mukhang pangarap niyang laging magisnan sa paggising niya sa umaga pero sa kapatid niya ito nakatadhana. Wala siyang magagawa roon. Ang kailangan niya ay umiwas na rito pagdating nila sa Maynila.

Mabilis siya nitong kinintalan ng halik sa mga labi bago bumangon at lumabas ng kuwarto. Pagbaba niya ay nakita niya itong nasa kusina at nagluluto. "Marunong ka bang magluto?"

"Anong palagay mo sa akin? Hindi naman ako senyorito," natatawang sabi nito.

"Prito na naman iyan. Processed meat na naman. Tumabi ka muna diyan. Ako ang magluluto ng lunch natin. Maayos na ang pakiramdam ko. Thank you sa pag-aalaga," sabi niya habang kumukuha ng mga sangkap. Nilagang baka ang kanyang lulutuin. Dahil napakakulit ng lalaki ay nagpilit pa itong tumulong kaya natagalan siya. Bawat lapit nito ay hinahalikan siya kaya hindi niya maiwasang kiligin. Nang mapalambot na ang baka ay saka niya isinalang ang mga sangkap. Habang pinapakaluan niya naman iyon ay saka siya nag-crave sa brownies kaya naisip niyang gumawa niyon pagkatapos nilang kumain.

Maya-maya'y naramdaman niyang pumulupot ang mga braso nito sa kanya. "Ang bango naman," tudyo nito at sininghut-singhot pa ang leeg niya."

"Luku-luko, hindi pa ako naliligo. Nagluluto ako kaya huwag mo akong landiin, Carlo," masungit na sabi niya para pagtakpan ang totoong nararamdaman pero lalo lang humigpit ang pagkakayakap nito sa kanya at iniharap ang mukha rito para mahalikan siya. Hindi na nito kailangan pang maghintay nang matagal dahil kusa nang tumugon ang kanyang mga labi at iniyakap sa batok nito ang kanyang mga braso. Binuhat siya nito at iniupo sa counter.

"Baby, I still can't get enough of you," his voice was husky while nibbling her neck. He took off her shirt, and like a baby, sucked the tip of each breast while rubbing the other one. Once again, they let each other feel how hot they were. It was so tender and yet so rough at the same time. Carlo was a passionate lover, and that made her feel like a well-loved woman. He made her feel beautiful and desirable.

When their bodies joined, she knew there was no holding back. There was still a bit of pain, but she could take it. He moved slowly as he eased his way before propelling like the Boeing 737. Not a minute later, he took her to the skies as they reached another heartstopping c****x.

"Kumukulo na yata iyung nilaga. Wait gusto ko pala ng nilagang itlog."

"May nilaga rin ako," biro nito na nakapagpatawa sa kanya.

"Tumigil ka na nga! Puro ka harot," Sabi niya at nagmamadaling bumangon. "Kaya ko na," naiinis pero natatawang sabi niya. Paano ay parang bata siyang binihisan nito. "Will you please stop babying me?"

"But, you're my baby," malambing na sabi nito sa kanya at hinalikan siya sa pisngi. Inalalayan na siya nitong makababa sa counter at may pahabol pang pagpalo sa kanyang puwit bago siya makalapit sa niluluto.

Nang makitang pwede nang ihain iyon, inihanda niya ang bowl pero inunahan siya ng lalaki. Habang kumakain ay para silang mga teenagers na nagngingitian. Parang may mainit na bagay na humahaplos sa kanya. Pero napahinto siya nang biglang matauhan. "Carlo," mahinang sabi niya habang naghuhugas ito ng pinagkainan.

Nakangising lumingon ito sa kanya. "Why? Do you want another round. Go to the washroom. We will take a shower."

"Tumigil ka nga! Napakaano mo!"

"Ano?"

"Maharot ka! Ang gusto kong sabihin, hindi tama itong ginagawa natin. You are engaged to my sister."

Wala itong sinabi at tahimik na bumalik sa paghuhugas. "I'm done. Go take a shower," seryoso nang sabi nito at nauna nang pumunta sa sala at naupo sa couch sa living room.

"Carlo, you know what I'm talking about. Let's stop this please."

"Magnolia-"

"On second thought, tara, let's take a shower." Nagmamadaling hinila niya na ito papuntang washroom. Nag-aalangan pa ito pero sa huli ay halakhak na lang nito ang pumuno sa kuwarto niya dahil siya pa ang naghubad dito.

Hanggang kinagabihan ay walang sawa sila sa pagpaparamdam ng kagustuhan sa isa't isa. Naroong habang gumagawa siya ng brownies ay pinatigil siya nito at muling inihiga sa counter. Ibinuhos nito ang lumamig nang chocolate mixture sa kanya at ganoon din ang ginawa niya. "Okay ba ang chocolate longganisa?"

"Nakakainis ka," tumatawang sabi niya. Muli siyang napatingin sa chocolate longganisa nitong alerto na naman. "Ayoko na talaga, Carlo ha!"

"Okay magligpit na tayo." Mabilis itong naglinis ng kusina. Pagkatapos ay muli silang nag-shower bago matulog dahil nanlalagkit na sila sa mga kumapit na chocolate sa katawan nila.

Nang makahiga na sila ay muli siyang niyakap nito nang mahigpit. "Thank you for this day, baby," malambing na sabi nito.

"Alam mo, kahit parang madrama ka, nararamdaman ko iyung armalite sa hita ko."

"Ikaw ang may kasalanan niyan," natatawang sabi nito at hinila ang kamay niya papunta roon.

"Carlo, pagod na talaga ako promise." They did it five times, and she was already exhausted.

"Just rub it then, please."

She did not have a heart to refuse him. He was right, it would still work. Hearing him groan aloud as she moved her hand faster filled her with desire. "Do you like it?"

"Yes, faster baby," he said as he was catching his breath, making him sexier. When he reached his limit, he kissed her fervently while quivering a bit. "Thank you, baby, he said and kissed her tenderly."

"Papasok na ba tayo bukas?"

"Pwede bang dito muna tayo? I love staying here with you. I love making love with you. Sa isang araw na, baby."

Ganoon nga ang nangyari nang sumunod na araw. Mga halik agad nito ang bumungad sa kanya. "I know you're awake now, baby," humahagikgik na sabi nito.

"Inaantok pa ako, Carlo," pagkukunwari niya.

"It's past twelve," angal nito na parang batang mangungulit magpabili ng kendi. At siya naman ay buong-pusong ipinagkaloob ang kendi na hinihingi nito. He was such an expert lover, and she loved him more for that. She knew she would never experience that pleasure again, so she would make the most of it and keep it their secret.

Nang sumapit din ang gabi ay natapos na sila sa tila walang-sawang marathon. Nakayakap na lang ito sa kanya habang hinahalikan ang kanyang balikat. "Carlo?"

"Yes?"

"We'll go back to Manila tomorrow."

"So?"

"We have to stop this. You're engaged with my sister."

"Are you sure?"

"Of course."

"Liar," sabi nitong nakatitig lang sa kanya. "I've always known when you are lying. I know you want me. We want each other. What if-"

"Just stop. Please, please, Carlo, don't even go there. Nako-confuse ka lang. Nadadala ka lang sa sitwasyon.

"Nothing happened between me and Rose. It's my duty to-"

"Bullshit! Just get out now!"

"Now, you wanted me out huh? You want me, but you're pushing me away. Don't you get it? Something already happened between us. We are already here and there is no turning back. I am obliged to-"

"How noble! Many couples are doing it anyway. We were just horny. Let's just keep it a secret and charge it to experience."

"Talaga lang ha? Baka umiyak-iyak ka sa araw ng kasal ko."

"Ang kapal mo! Bakit ako iiyak? Gusto mo magpakasal na kayo bukas din, wala akong pakialam, aattend pa naman ako."

"I'll take your word for that," he said and faced the ceiling, not caring about how aroused he was.

"Ako ba talaga ang hindi makakatiis, eh ano iyan?" Naiinis na siya pero hindi niya maiwasang humanga rito. Paano ay mainit na ang palitan nila ng mga salita pero parang nasa p**n pa rin ang drama nito.

"Will you please shut up? Nakakainis ka na. You have to do it!" Demanding ang tono nang kunin nito ang kamay niya at dalhin sa nakatindig nitong big man. "Please," malumanay na sabi nito. "Last na naman ito kaya pagbigyan mo ako." He did not have to repeat himself, and they did it in total abandon. When they were both spent, he hugged her tight until they fell asleep.

Kinabukasan, ganoon nga ang ginawa nila. Umuwi na ito sa kabilang hacienda pagkatapos nilang kumain at sinundo siya para sabay silang bumiyahe. Wala silang kibuan sa daan hanggang sa bumaba siya sa tapat ng gusali nila. Nagpasalamat lang siya bago niya ito siniil ng halik sa mga labi. Tumagal pa iyon ng ilang segundo bago niya ito pinakawalan. Hindi na naman iyon mauulit dahil kailangan na nila iyong itigil bago pa maging magulo ang sitwasyon. Nang mga sumunod na araw, nanatili siyang tahimik at hindi na ito nagpakita sa lihim na pasasalamat niya. Wala na silang dapat na maging ugnayan pa. Tama nang minsan silang nakalimot. Mahal na mahal niya ito at dapat hayaang maging masaya ito kasama ang kanyang kapatid. She knew she would never love anyone else as much as she loved him. But, she prayed to find someone to share her heart and soul with. Masaya siya kahit hinahanap niya ito dahil tama ang ginawa niya. Magiging maayos pa rin naman ang mga bagay para sa kanilang lahat.