Nagising ako sa amoy ng kemikal at sa nakakasilaw na sinag ng ilaw. Dahan-dahan kong inimulat ang aking mata at pinasadahan ng tingin ang paligid.
Am I in the hospital?
"Triana! Thank God your awake. " nagulat man ay napahawak na rin si triana sa lalaking biglang yumakap sa kanya.
"K-keiro..." nanghihinang sambit ko. Agad naman siyang kumalas sa pagkakayakap sa akin at hinawakan ang mukha ko.
"Why didn't you tell? It's fault, i'm sorry. Sana hindi na kita pinilit na kumain ng shrimp. Sorry, i'm sorry. " nagsusumaong sabi niya. Inabot ko at hinawakan ko yung mukha niya.
"Shh, don't blame yourself, okay? I'm looking forward for this to happen, pagka-kain ko palang. I want to taste your cook. Naging pabaya rin ako. No one's at fault, okay? Don't worry." medyo kumalma naman yung m
