Chapter 44

1296 Words

I sighed when I finished my project. Finally... Umuwi ako ng pilipinas dahil sa may klase pa ako at hindi pwedeng ipagpaliban. Ayokong magalit yung parents, I know they understand my situation and also about keiro pero hindi ko rin naman pwedeng pabayaan ang pag-aaral ko. We're communicating pa rin naman, pagkatapos sa skwela o minsan pag walang pasok ay ginugugol ko yung buong oras ko para kamustahin at kausap si keiro through video call or chats. Tumayo na ako at inayos yung mga gamit ko para umuwi. Nandito ako ngayon sa library upang gumawa ng project. Hindi ko na namamalayan ang oras, konti nalang yung estudyante dito sa loob at medyo papadilim na rin ng lumabas ako. Nang tuluyang makalabas sa building ay tumingala ako at tumitig sa buwan habang naglalakad. I miss him..

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD