Sahnede, bedenimden taşan bu karanlık enerji herkesin dikkatini çekmişti. Gözlerimin önündeki karanlık sis yavaşça dağıldığında, kendimi etrafımda dönen gölgelerle çevrili buldum. Gözlerimi hafifçe kırptım ve sahnenin ortasında duran Elisa’ya baktım. Yüzünde bir zafer ifadesi vardı, ama aynı zamanda gizleyemediği bir endişe de vardı. Gölgeler şekil aldıkça, sahnedeki hava daha da yoğunlaştı; izleyicilerin fısıldaşmaları, yerini korku dolu bir sessizliğe bıraktı.
Elisa’nın bakışları benim üzerimdeydi, ama bu bakışlar artık sadece meydan okuma değil, aynı zamanda belirsiz bir korku da taşıyordu. Beni bu duruma sürükleyen kişi oydu, ancak kontrolün elinden kayıp gittiğini hissediyordu belki de. O an, aramızdaki güç dengesi tamamen değişmişti. Artık sadece Elisa’nın planlarının bir parçası de
