Ngumingiti ang labi ni Alren habang siya’y naglalakad papunta sa banyo. Masaya ang pakiramdam niya hanggang ngayon dahil naka-perfect siya sa exam nila kanina sa Math kung saan napuri din siya ng kanyang teacher.
Paliko na sana si Alren para tunguhin ang banyo ngunit dahan-dahan siyang napahinto sa paglalakad. Kumunot ang kanyang noo hanggang sa tuluyan siyang huminto at tumayo na lang.
Nakatingin lamang ang mga mata ni Alren sa hindi kalayuan. Mula sa kinatatayuan niya ay nakikita ng kanyang mga mata si Oslo na hindi naman siya nakikita dahil nakaharap ito sa pwesto na taliwas sa kung nasaan siya.
Sumunod na tiningnan ni Alren ang nakatayo sa harapan ni Oslo. Hanggang dibdib lang ng binata ang tangkad nito, balingkinitan ang katawan at kahit na nakatagilid ay napapansin niya ang angkin
