ทิศเหนืออุ้มร่างนุ่มนิ่มมาถึงรถก่อนจะจับเธอนั่งลงบนเบาะข้างคนขับอย่างเบามือแม้ท่าทางจะดูหงุดหงิดก็ตามเขาอ้อมมานั่งประจำที่แล้วเอื้อมมือไปดึงสายเข็มขัดนิรภัยมาคาดให้ แต่ในจังหวะที่โน้มตัวเข้าไปใกล้ กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ผสมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอก็ทำเอาเขาสะดุดกึก
นับดาวในตอนนี้ไม่ได้มีมาดนางเอกผู้เย็นชาที่เชิดใส่เขาเหมือนตอนเย็นอีกต่อไป เธอกำลังนั่งอมยิ้มแก้มตุ่ย พลางใช้นิ้วจิ้มหน้าต่างรถเล่นเหมือนเด็กๆ
“คุณเหนือ” เธอเรียกเสียงยานคาง
“อะไรอีก” เขาสตาร์ทรถ มือจับพวงมาลัยแน่น พยายามไม่หันไปมองคนข้างๆ ที่กำลังโปรยเสน่ห์ โดยไม่ตั้งใจ
“ทำไมคุณดุจัง” เธอบ่นงุบงิบ “คุณดุแบบนี้ระวังนะ จะไม่มีใครรักคุณหรอก”
ทิศเหนือชะงักไปครู่หนึ่ง หันขวับไปมองคนพูด “นั่นไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องมาห่วงฉัน”
“ห่วงสิ... ก็” นับดาวพยายามจะพูดต่อ แต่จังหวะที่รถเลี้ยวโค้ง ร่างบางก็โอนเอนมาพิงไหล่เขาพอดี กลิ่นหอมจากเรื
