แสงแดดยามเช้าลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านหนาทึบเข้ามาภายในห้องนอนกว้าง กลิ่นอายของความเร่าร้อนเมื่อค่ำคืนยังคงจางๆ อยู่ในอากาศ ทิศเหนือค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่เขาสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่าง
เขารู้สึกได้ถึงน้ำหนักทิ้งตัวอันคุ้นเคยและความอบอุ่นที่พาดผ่านอยู่บนแผ่นอกแกร่ง เมื่อก้มลงมองก็พบภาพที่ทำให้หัวใจที่เคยเย็นชามาตลอดหลายปีกลับเต้นรัวผิดจังหวะนับดาวกำลังหลับใหลอยู่ในอ้อมกอดของเขา ผมยาวสลวยยุ่งเหยิงกระจายตัวอยู่บนหมอน ผิวขาวเนียนละเอียดบัดนี้ถูกแต้มด้วยรอยจางๆ สีกุหลาบที่เขาเป็นคนฝากเอาไว้ทั่วร่าง
ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนไหลย้อนกลับเข้ามาในห้วงคำนึงอย่างชัดเจน ทั้งสัมผัสอันอ่อนนุ่ม ความคับแน่นที่เขาจำได้ดีว่าเป็นครั้งแรกของเธอ และเสียงเรียกชื่อเขาอย่างโหยหา
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ควรจะหวนกลับมาหลังสร่างเมากลับไม่มีอยู่จริง สิ่งที่มาแทนที่คือความหวงแหนที่พุ่งพล่านจนเข
