เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ จนกระทั่งเสียงเรียกแผ่วเบาจากภายในห้องน้ำดังขึ้น ทำลายความเงียบสงัดของห้องพักแห่งนี้
"คุณเหนือ ช่วยเอาผ้าเช็ดตัวมาให้ฉันหน่อยได้ไหม"
เสียงของนับดาวฟังดูอ่อนแรงแต่ก็ดูจะสดใสขึ้นกว่าตอนแรกเล็กน้อย ทิศเหนือรีบลุกขึ้นยืนทันที เขาคว้าผ้าเช็ดตัวผืนหนานุ่มและชุดคลุมอาบน้ำสะอาดเดินตรงไปยังหน้าประตูห้องน้ำ เขายืนหยุดอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะเคาะประตูเบาๆ เพื่อส่งสัญญาณว่าเขามาถึงแล้ว
"รอแป๊บเดียวนะฉันกำลังเอาเข้าไปให้"
เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทิศเหนือเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปอย่างแผ่วเบาทันทีที่เขาเห็นร่างบางที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ในอ่างน้ำด้วยสภาพที่ดูอ่อนเพลียและบอบช้ำ หัวใจของเขาก็พลันกระตุกวูบเขาไม่รอช้าที่จะเอื้อมมือไปช่วยพยุงเธอขึ้นจากน้ำอย่างระมัดระวังที่สุด
ทันทีที่อุ้มร่างเปลือยเปล่าที่เปียกชื้นออกมาจากห้องน้ำ ทิศเหนือก็รีบคว้าผ้าเช็ดตัวผืนหนาที่เตรียมไว้มาโอบห่
