แค่เห็นคู่หมั้นตัวเองควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าก็คงเป็นฝ่ายเดินออกไปก่อนแต่นับดาวกลับยังอยู่ตรงนี้ยังยิ้มได้ยังทักทายเขาทุกเช้า
ยังใช้ชีวิตเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นบางครั้งเขาเองยังอดนับถือความใจแข็งของเธอไม่ได้ หรือบางทีอาจเป็นเพราะเธอเลิกรักเขาไปแล้วจริง ๆ ความคิดนั้นทำให้ชายหนุ่มชะงักคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัวก่อนจะรีบส่ายหน้า
"ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไง"
นี่คือสิ่งที่เขาต้องการมาตลอดให้นับดาวเลิกรักเขาเลิกคาดหวัง
และยอมถอนหมั้นในที่สุดแต่แปลกเหลือเกิน
ทุกครั้งที่เห็นเธอหัวเราะกับนภัทรทุกครั้งที่เห็นเธอเริ่มสนใจคนอื่นหรือแม้แต่ตอนที่เธอเดินผ่านเขาไปโดยไม่สนใจในใจลึก ๆ กลับรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกทิศเหนือถอนหายใจแรง
ก่อนเอนตัวพิงโซฟา โดยไม่รู้เลยว่าในห้องข้างๆ นับดาวทอดสายตามองแสงไฟยามค่ำคืนของกรุงเทพฯ ผ่านระเบียงห้อง นี่เป็นครั้งแรกในรอบปีที่เธอเริ่มลองจินตนาการถึงอนาคตที่ไม่มี
