ทิศเหนือก็ได้แต่นั่งชะงักงันราวกับถูกแช่แข็งด้วยความรู้สึกผิดและคาดไม่ถึงว่าเธอจะพูดมันออกมา
"ฉันก็พยายามอยู่ พยายามเลิกชอบคุณพยายามตัดใจจากคุณ"
น้ำเสียงเริ่มสั่นเล็กน้อย
"แล้วพอฉันเริ่มทำได้คุณจะเอาอะไรอีก"
ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างทั้งคู่ทิศเหนือมองหญิงสาวตรงหน้า
เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นแววตาแบบนี้จากเธอไม่ใช่แววตาของคนแอบรักเขาแต่เป็นแววตาของคนที่กำลังเหนื่อย เหนื่อยจากการวิ่งตามใครคนหนึ่งมานานเกินไปส่วนนับดาวสูดหายใจเข้าลึก
ก่อนยกยิ้มบาง ๆ
"ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวกลับไปทำงานนะคะ"
พูดจบหญิงสาวก็เดินผ่านเขาไปปล่อยให้ทิศเหนือยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นคนเดียวและเป็นครั้งแรกที่เขาเริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองพยายามทำมาตลอดกำลังได้ผลจริง ๆ แต่น่าแปลกที่เขากลับไม่ได้รู้สึกดีใจเลยแม้แต่น้อย
ช่วงเที่ยงของวันนั้นบรรยากาศภายในบริษัทคึกคักผิดปกติเมื่อรถตู้ของร้านขนมชื่อดังมาจอดอยู่ด้านหน้าอาคารพนัก
