ดังนั้นเธอไม่มีสิทธิ์ไปเสียใจกับเรื่องพวกนี้ด้านหลังทิศเหนือมองแผ่นหลังของหญิงสาวที่เดินออกไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองเขาทั้งที่เมื่อก่อนแค่เห็นเขาคุยกับผู้หญิงคนอื่นนับดาวยังทำหน้าบูดได้ทั้งวันแต่ตอนนี้เธอกลับเฉยจนเกินไปเฉยจนเขาเริ่มรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก
"เหนือคะ"
เสียงอันดาดึงเขากลับมา
"ไปกันเถอะ"
หญิงสาวคล้องแขนเขาแน่นพร้อมรอยยิ้มพึงพอใจทิศเหนือพยักหน้าแต่สายตายังคงมองไปทางประตูร้านที่ตอนนี้ไร้เงาของ
นับดาวแล้วคิรินเดินเข้ามาตบบ่าเพื่อนเบา ๆ
"เป็นไง"
"อะไรของมึงไอ้คีย์"
"แผนล้มไม่เป็นท่าเลยนะ"
ทิศเหนือขมวดคิ้ว"แผนอะไรของมึง"
ภูผาหัวเราะทันที"ก็แผนเรียกร้องความสนใจจากนับดาวไง"
"กูไม่ได้"
"หยุด"ธามยกมือห้าม"พวกกูรู้จักมึงมาเกือบยี่สิบปี อย่ามาโกหก"
ทิศเหนือเม้มปากแน่นก่อนหยิบกุญแจรถขึ้นมาแล้วเดินนำออกจากร้านทันทีแต่ตลอดทางกลับคอนโดภาพเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวเขารอยยิ้ม
