คำพูดของเพียงขวัญยังคงลอยค้างอยู่ในอากาศ
ภาคย์มองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ เห็นความเด็ดเดี่ยวที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เขายังไม่ทันได้พูดอะไรร่างกายของเธอก็ขยับเข้าไปกอดเขาแน่นขึ้น เป็นการกอดที่หนักแน่นเหมือนการตัดสินใจ ก่อนจะคลายออก
เธอเลื่อนใบหน้าลงระหว่างแผงอกแล้วดูดเม้มห***มสีเข้มของเขาแรงดูดดึงนั้นทำเขาสะดุ้งเฮือก
“อึก”
มือเรียวของเธอเลื่อนลงไปใต้ผ้าห่ม สัมผัสกับแก่นกายของเขาที่ยังกึ่งหลับกึ่งตื่น แล้วเริ่มรูดขึ้นลงความเป็นชายของเขาเริ่มตื่นขึ้นมันกระตุกตอดมือตุบๆตอบสนองต่อมือน้อยๆของเธออย่างซื่อสัตย์
เขาคว้ามือเธอไว้ ลืมตาที่ฉ่ำเยิ้มขึ้นมามองเธอ
“เกิดอะไรขึ้นล่ะ...หืมมม” เขาถามเสียงพร่า และสั่นเล็กน้อย “จะเล่นอะไรคะ”
เพียงขวัญไม่ตอบ...เธแค่ส่งยิ้มมุมปากให้เขา...เป็นรอยยิ้มที่ยั่วยวนและเต็มไปด้วยความนัย ก่อนจะดึงมือตัวเองออกจากที่เขากอบกุมไว้ แล้วพลิกตัวขึ้นมาอยู่บนตัวของเขาในทันที
