การเดินทางกลับจากคลินิกมายังคอนโดนั้นค่อนข้างอึดอัด มันตึงเครียดเสียยิ่งกว่าตอนที่เขาโกรธหรือตอนที่เธอร้องไห้เสียอีก เพียงขวัญไม่กล้ามองหน้าเขาตรงๆ เธอทำได้เพียงนั่งตัวตรง จ้องมองแสงไฟข้างทางที่วิ่งผ่านหน้าต่างไป...ในหัวของเธอยังคงได้ยินเสียงของเขาดังก้อง...
‘ฉันไม่อยากใส่ถุงกับเธออีกแล้ว...’
‘เธอจะเป็นของฉันแค่คนเดียว...เท่านั้น...’
คำพูดเหล่านั้นมันคืออะไรกันแน่...คือคำขู่...คำสั่ง...หรือคำสัญญา...
ทันทีที่เขาจอดรถสนิทที่ช่องจอดเดิมใต้คอนโด เขาก็ดับเครื่องยนต์แล้วหันมามองเธอ...สายตาของเขาในตอนนี้...มันลุกโชนด้วยไฟปรารถนาที่ไม่ได้ปิดบังอีกต่อไป มันคือสายตาของนักล่า...ที่กำลังมองเหยื่ออันโอชะที่ไม่มีทางหนีไปไหนได้
เขาเพียงแค่ลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธออย่างเงียบๆ
เพียงขวัญก้าวลงจากรถด้วยขาที่สั่นเทา เธอรู้สึกได้ถึงรังสีคุกคามที่แผ่ออกมาจากตัวเขา มันรุนแรงและชัดเจนเสียจนเธอแท
