แสงไฟระยิบระยับจากโคมไฟแก้วหลายร้อยดวงสะท้อนขึ้นบนเพดานสูง ทำให้บรรยากาศในห้องโถงดูสดใสและมีชีวิตชีวา เสียงหัวเราะและการสนทนาของขุนนางและแขกผู้มีเกียรติดังก้องไปทั่ว ทุกคนมาเพื่อร่วมงานเลี้ยงฉลองเทศกาลดอกไม้ไฟที่จัดขึ้นในคืนก่อนวันปีใหม่ ที่สำคัญคือวันนี้เป็นครั้งแรกที่เยว่ซิงได้ออกงานหลังจากสูญเสียความทรงจำ
ในชุดสีดำขลิบทองอย่างงดงาม เยว่ซิงยืนอยู่ท่ามกลางผู้คน ขบวนการแสดงทางศิลปะและเสียงดนตรีค่อยๆ คลอไปตามจังหวะการเต้นรำของเหล่าผู้หญิงในชุดเสื้อผ้าสีสันสดใส เสียงพิณและขลุ่ยผสมผสานกับการบรรเลงของเครื่องดนตรีอันไพเราะ ทำให้บรรยากาศในวังยิ่งคึกคักและอบอวลไปด้วยความสุข
เยว่ซิงยืนอยู่ห่างจากคนอื่นๆ สายตาของเขาเพ่งมองไปที่เปลวไฟจากโคมไฟที่ลุกเป็นประกาย เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยอยู่ในอากาศ บางทีเพราะการสูญเสียความทรงจำทำให้เขารู้สึกห่างเหินกับทุกสิ่ง ทุกคน แม้แต่กับคนที่เขาควรจะรู้จักดีที
