สาวใช้ของหลินเหม่ยหลงพยักหน้าเล็กน้อยรับคำสั่ง ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะของซูไป๋เหมย นางยกถาดน้ำชาด้วยท่าทางสงบเสงี่ยม แต่เมื่อเดินมาถึงข้างพระชายา จู่ ๆ ก็ทำท่าเหมือนสะดุดกับพื้น ก่อนจะร้องอุทานเสียงดัง
"ว้าย!"
น้ำชาร้อนในจอกกระฉอกออกจากถาด สาดกระเซ็นไปทั่วชุดงดงามของซูไป๋เหมย
ไป๋เหมยสะดุ้ง นางรู้สึกถึงความร้อนของน้ำชาที่เปื้อนลงบนแขนเสื้อและชายกระโปรง ชุดที่เยว่ซิงมอบให้ถูกทำให้เลอะเทอะในพริบตา
"อ๊ะ... พระชายา หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะ!" สาวใช้รีบคุกเข่าลง สีหน้าดูราวกับหวาดกลัว
หลินเหม่ยหลงรีบทำทีเป็นตกใจ ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานแต่แฝงด้วยความสะใจที่ซ่อนเร้น "ตายจริง! พระชายาไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่เพคะ? น่าเสียดายจริง ๆ ชุดนี้ช่างงดงามแท้ ๆ"
ไป๋เหมยมองชุดของตนที่เปื้อนคราบน้ำชา ก่อนจะเหลือบตามองสาวใช้ที่นั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น สาวใช้ตัวสั่นงันงกเหมือนหวาดกลั
