หลังจากที่หลินเหม่ยหลงสงบสติอารมณ์ลง นางก็เริ่มคิดหาวิธีโค่นล้มซูไป๋เหมยจากตำแหน่งพระชายาอ๋องห้า
"ข้าจะปล่อยให้นางได้ใจไปมากกว่านี้ไม่ได้" นางเอ่ยพลางจ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก ดวงตาฉายแววคุกคามอย่างชัดเจน
สาวใช้คนสนิทที่ยังเหลืออยู่ก้าวเข้ามาประชิดแล้วกระซิบเสียงแผ่วเบา "คุณหนูหมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ?"
หลินเหม่ยหลงเหยียดยิ้ม "ในเมื่อข้าถูกย่ำยีศักดิ์ศรีต่อหน้าผู้คนในวัง ข้าก็จะทำให้นางได้รับรู้ถึงความอัปยศเช่นเดียวกัน"
"คุณหนูมีแผนอะไรหรือเจ้าคะ?"
นางยกมือขึ้นลูบเส้นผมของตัวเองอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างไม่เร่งรีบ "ข้าได้ยินมาว่าฮองเฮาเองก็ไม่ได้โปรดปรานไป๋เหมยนัก… หากข้าสามารถทำให้นางตกอยู่ในความไม่พอพระทัยของฮองเฮาได้ เช่นนั้นนางจะยังยืนหยัดอยู่ข้างอ๋องห้าได้อีกหรือ?"
สาวใช้ได้ฟังดังนั้นก็ตาเป็นประกาย นางรีบโน้มตัวเข้าไปใกล้ "หรือคุณหนูหมายถึง"
"ใช่แล้ว" หลินเหม่ยหลง
