แสงแดดอ่อนๆ ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องของไป๋เหมย นางขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกถึงอาการหนักศีรษะจากฤทธิ์สุราที่ดื่มเมื่อคืน
นางค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองไปรอบห้อง ทุกอย่างยังคงเป็นระเบียบเรียบร้อย มีเพียงโคมกระดาษที่ปล่อยเมื่อคืนที่ยังคงติดอยู่ในความทรงจำของนาง
นางพยายามนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน พลางใช้มือกุมขมับ นางจำได้ว่าได้พูดคุยกับอ๋องสาม จำได้ว่าได้ปล่อยโคมกับเยว่ซิง และ...
นางสะดุ้งเฮือกเมื่อจำได้เลือนรางว่าตนเองอาจพูดบางอย่างออกไปกับสามี
"ข้าพูดอะไรไปบ้างกันแน่…" นางพึมพำกับตัวเอง สีหน้าฉายแววกังวล
ขณะที่กำลังครุ่นคิด เสียงประตูถูกเคาะเบาๆ ก่อนที่หยูเหอ คนรับใช้คนสนิทของนางจะเดินเข้ามาพร้อมถาดอาหาร
"พระชายาตื่นแล้วหรือเพคะ?" หยูเหอยิ้ม ก่อนจะวางถาดลงบนโต๊ะ "บ่าวเตรียมซุปแก้เมาค้างมาให้ ท่านอ๋องสั่งไว้ว่าหากพระชายาตื่น ให้รีบนำมาให้พระชายาทันที"
ไป๋เหมยชะงัก มองถ้วยซุปร้อนๆ บนถาด
"
