เมียเก่า

PART 1 | บทนำ

ตึก! ตึก! ตึก!

หญิงสาวในชุดนักศึกษาพอดีตัวก้าวเดินเข้ามาในงานเลี้ยงวันเกิดเพื่อนรักท่ามกลางสายตาของบรรดาเพื่อนๆที่มาถึงก่อน ตอนนี้ทุกคนภายในงานดูตื่นเต้นมากๆที่ได้กลับมาใส่ชุดนักศึกษาอีกครั้ง หลักจากที่เรียนจบไปหลายเดือน หากไม่ได้มาปาร์ตี้วันเกิดคงไม่มีโอกาสมาเจอกัน จะเรียกว่างานเลี้ยงรุ่นก็ยังได้

"ยัยฟ้า! ทางนี้!"

เสียงที่คุ้นเคยทำให้หญิงสาวหยุดชะงักแล้วมองหาต้นเสียง ก่อนที่เธอจะเห็นเพื่อนรักที่เป็นเจ้าของงานวันเกิดยืนโบกมือเรียกเธออยู่ตรงมุมหนึ่งของบ้าน หญิงสาวไม่รอช้ารีบตรงไปหาเพื่อนรักทันที

"เบิร์ดเดย์นะแก ขอให้ได้ขอให้โดนนะ"

หญิงสาวเข้าไปสวดกอดเพื่อนรักพร้อมกับคำอวยพรสองแง่สองง่ามตามปะสาคนสนิทที่รู้ใจ

"กรี๊ดดดด! ขอให้คำอวยพรนั้นเป็นจริงด้วยเถิด เพี้ยงง!" ท่าทางโอเวอร์ของเจ้าของงานเรียกรอยยิ้มให้คนที่ได้ยิน

" แกดูตื่นเต้นกับอวยพรมากกว่าของขวัญของฉันอีกนะ"อิงฟ้ากระแนะกระแหนเพื่อนรักก่อนที่เพื่อนอีกคนจะพูดขึ้นมา

"เป็นเพื่อนกันสองคนเหรอยะ"อันนาแกล้งทำหน้าบูดบึ้งขณะที่ลุกขึ้นไปหาสองสาวที่ยืนอยู่

"แถวนี้มีตัวอิจฉาด้วยเหรอเนี่ย!"อิงฟ้าตรงไปสวมดอกอันนาเพื่อนรักด้วยความคิดถึง ตามมาด้วยเฌอปรางที่เข้ามาร่วมวงกอด

"งือ..กอดด้วยๆ"

สามสาวเพื่อนรักกอดกันด้วยความคิดถึงก่อนที่อิงฟ้าจะหยุดชะงักไปเมื่อสายตาของเธอไปสะดุดกับใครบางคนที่นั่งอยู่ยังโต๊ะถัดไป สายตาที่คุ้นเคยทำให้อิงฟ้าเสียอาการขึ้นมาทันที

"งานนี้โนดราม่านะยะ ไปสนุกกันดีกว่า"

เฌอปรางที่รู้ถึงอาการเปลี่ยนไปของอิงฟ้าจึงรีบเบี่ยงเบนความสนใจโดยการพาไปสนุกกับเพื่อนๆ

..

เวลาล่วงเลยไปถึงเที่ยงคืนกว่า แต่ปาร์ตี้ก็ยังไม่จบ หนุ่มสาวที่เมาได้ที่ลุกขึ้นเต้นกันอย่างสนุกสนาน ต่างจากอิงฟ้าที่หมดสนุกตั้งแต่สบตากับใครคนนั้นแล้ว

"...ยัยฟ้า! " อันนาร้องตะโกนอยู่ข้างหูของอิงฟ้าเมื่อเห็นว่าอิงฟ้ามานั่งเหม่อลอยจนเรียกไม่ได้ยิน แน่นอนว่าเธอก็รู้ถึงสาเหตุนี้

"โอ๊ย! หูจะแตก!" อิงฟ้าที่ได้สติรีบหันไปดุเพื่อนทันที

"ถ้าแกยังไม่เลิกดราม่า ฉันจะเดินไปบอกมันว่า...."

อันนายังไม่ทันได้พูดจบ อิงฟ้าก็พูดแทรกขึ้นมาทันที

"ใครดราม่ากัน! ฉันก็แค่คิดเรื่องงาน"

"เหรอ..." อันนาลากเสียงยาวไม่เชื่อในสิ่งที่อิงฟ้าพูด

"อืม! ฉันว่าแกเลิกจับผิดฉันแล้วไปดูแลยัยปรางดีกว่านะ"

อิงฟ้ามองไปยังเฌอปรางที่เมาไม่รู้เรื่อง ยืนโยกย้ายอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มคนหนึ่ง เดาว่าอีกไม่นานคงโดนลากไปกินแน่ๆ

"ไปด้วยกัน อย่ามานั่งดราม่า ฉันไม่ชอบ!"อันนาทำเสียงดุ เพราะไม่อยากให้เพื่อนรักจ่มอยู่กันเรื่องอดีตที่ผ่านมา

"เออๆ เดี๋ยวตามไป ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน"

"ไปคนเดียวได้?"

"ทำไมจะไม่ได้ ฉันไม่ใช่เด็กนะ"

อันนาได้แต่ส่ายหน้าให้กับความเก่งของอิงฟ้า ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน อิงฟ้าก็ยังเป็นคนปากไม่ตรงกับใจ ชอบทำตัวแข็งแกร่งเสมอแม้ว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายเจ็บปวดก็ตาม

..

"เมาเหมือนกันนะเนี่ย!"

อิงฟ้าบ่นอุบอิบมาตามทางเดิน เธอยกมือขึ้นมานวดขมับเบาๆขณะที่ก้าวไปยังห้องน้ำส่วนตัวในบ้านของเฌอปราง แต่ความเมาและความซุ่มซ่ามที่เป็นนิสัยทำให้ขาของเธอไปชนเข้ากับบางอย่าง

ปึก!

"โอ๊ย!"

แรงกระแทกทำให้ร่างมึนเมาเสียหลักเซไปยังด้านหลัง แต่โชคดีที่มีใครบางคนเข้ามาประคองไว้

หมับ!

อิงฟ้าเงยหน้ามองชายที่หนุ่มที่โอบร่างเธอไว้ไม่ให้ล้ม ทันทีที่เห็นว่าเขาความรู้สึกและภาพเดิมๆฉายวนเข้ามาในหัวจนเผลอมองหน้าซึ้งกันและกันอยู่นาน

"ซุ่มซ่ามเหมือนเดิมเลยนะ"

น้ำเสียงที่คุ้นเคยทำให้อิงฟ้าเผลอนึกถึงเรื่องที่ผ่านมา ระหว่างเธอกับเขา ใช่แล้ว! ผู้ชายคนนี้คือพัตเตอร์แฟนเก่าของเธอ คนที่ทำให้เธอเสียอาการตั้งแต่เข้ามาในงาน จนกระทั่งตอนนี้ ..

สายตา รอยยิ้ม กลิ่นน้ำหอม อ้อมกอดที่อบอุ่น เธอจำมันฝั่งใจ

"มองทำไม คิดถึงเหรอ?"

คำพูดทะเล้นของชายหนุ่มทำให้อิงฟ้าได้สติรีบผละออกจากอ้อมแขนแกร่งแล้วพยายามดึงสติของตัวเองกลับมา ทว่าชายหนุ่มกลับมองเธออย่างมีเลศนัยจนน่าหมั่นใส้

อิงฟ้าที่ชอบแกล้งเป็นทุนเดิมจึงพูดจายียวนกลับไป

"มองทำไม คิดถึงเหรอ?"เธอเลือกที่จะยอกย้อนด้วยคำพูดของชายหนุ่มที่พูดก่อนหน้านี้

"ใช่ คิดถึง"

พัตเตอร์ตอบด้วยน้ำเสียงอบอุ่น จนคนฟังเสียอาการ อีกทั้งหัวใจยังเต้นแรงจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน

"บอกคิดถึงคนอื่น ไม่กลัวแฟนตัวเองได้ยินหรือไง "

เป็นการประชดประชันที่เจ็บปวดเสียเอง แม้ว่าความสัมพันธ์จะจบลงไปแล้วแต่หัวใจของอิงฟ้ายังเจ็บปวดทุกครั้งที่นึกถึงความสัมพันธ์ที่ผ่านมา

"พูดเหมือนหึงนะ"

"หลงตัวเอง ฉันมีแฟนใหม่แล้วยะ"

ก่อนที่อะไรจะเกินเลย อิงฟ้าจึงตั้งใจจะเดินออกมาจากตรงนั้น แต่ยังไม่ทันได้ก้าวไปไหน ร่างของเธอก็โดนชายหนุ่มฉุดกระชากเข้าไปในอ้อมแขน แล้วทำให้สิ่งที่ไม่คาดคิด...