บรรยากาศในบ้านเดี่ยวหลังย่อมเงียบเหงาลงถนัดตาตั้งแต่เมย์เสียพ่อและแม่ไปจากอุบัติเหตุเมื่อปีก่อน เมย์ หญิงสาววัย 22 ปีที่เพิ่งเรียนจบหมาดๆ จึงใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้เพียงลำพังด้วยเงินมรดกและประกันชีวิต เธอใช้เวลาในแต่ละวันไปกับการลองทำขนมและแต่งตัวตามสบายสไตล์คนอยู่บ้าน เสื้อยืดสีขาวเนื้อบางเบาตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นผ้าหน้าขากว้างคือชุดเก่งของเธอ โดยที่เจ้าตัวมักจะละเลยการสวมใส่ชุดชั้นไปเพราะถือว่าอยู่ในพื้นที่ส่วนตัว
แต่ความสงบก็ถูกรบกวนด้วยเสียงเครื่องจักรจากไซต์ก่อสร้างหอพักข้างบ้าน แคมป์คนงานที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ ทำให้เธอได้รู้จักกับเด็กชายลูกคนงานสามคน คือ บอย กล้า และเก่ง เด็กวัยกำลังซนที่ไม่ได้เข้าเรียนหนังสือเพราะต้องย้ายตามพ่อแม่ไปทั่ว ด้วยความใจดีเมย์จึงมักเรียกพวกเขามากินขนมจนกลายเป็นความคุ้นเคย
"พี่เมย์! พี่เมย์ครับ!" เสียงตะโกนประสานเสียงดังขึ้นที่หน้าประตูแต่เช้าตรู่
เมย์ที
