Ikaw ang aking mahal (The Deprano) Book III

Unang Kabanata Graciana Celest: Pahina 1

Alessandro

“Alessandro I’m pregnant” mag kahalong saya at kaba ang naramdaman ko ng malaman kong buntis ulit ang aking asawa sa pangatlo naming anak.

“Pero-

Pinutol ni Bibiana ang sasabihin ko.

“Kakayanin ko, this is a blessing, kaya itutuloy ko” nang mag buntis kasi siya kay Andrea nalagay ang buhay nila sa panganib. Masyado kasi siyang maselan mag buntis kaya we decided na huli na si Andrea. Pero mukang may nakalusot na makulit na similya at naka buo kami ng bata.

“Sa tingin mo Dad boy or girl?” Mabilis lumaki ang tiyan ni Bibiana at ka buwanan na din niya. “Sa tingin ko boy yan ang kulit parang kiti kiti tignan mo nga oh sipa ng sipa.”

“Hindi kaya! ang behave kaya ng baby ko” sagot ni Bibiana habang himas ang tiyan niyan.

“Tignan mo sisipa ulit yan” kay tagal kong nakakatitig sa tiyan ni Bibiana pero hindi na ito muling sumipa. “Salbaheng bata, nasa tiyan palang pasaway na kanina lang sipa ng sipa” Hinampas ako sa balikat ng aking asawa.

“Don’t say that Alessandro, wala akong pasaway na anak lahat sila mababait” talagang sa mata ng ina perpekto lagi ang kanilang mga anak.

My wife gave birth to a healthy boy. They are both safe pero lalong humina ang puso ni Bibiana kaya extra careful kami. She tried her best to take care of Romeo pero sadyang malikot ang batang ito kaya kumuha ako ng makakatulong ni Bibiana mag alaga. Hindi lang isa hindi lang dalawa kung hindi tatlo silang yaya ni Romeo.

“Paning Anong nangyari saiyo?” İsa ito sa yaya ni Romeo. Inabutan ko lang naman Itong naka kulong sa kulungan ng aso.

“Sir si Romeo po kinulong ako dito” umiiyak ito dahil Mukang kanina pa naka kulong at walang nakakapansin. “Nasaan ba ang susi?” Napahilot ako sa sintido dahil lagi nalang may ginagawang kalokohan ito si Romeo.

“Na kay Romeo po sir”

“Dad!! You’re home!” Ang Siraulo parang walang ginawang kalokohan.

“Romeo! Where’s the key? Bakit mo kinulong si Yaya Paning mo” inabot niya ang susi saakin.

“Sabi ko po kasi sakanya Bakit niya kinukulong yung alaga kong aso kawawa naman, then she told me it’s nice inside and my dog don’t mind to be inside the cage so I let her try it, Yaya Paning nagustuhan niyo po ba ang naka kulong?” Napa lunok ako sa Sagot ni Romeo at nag ka tinginan kami ni Paning,

“Hi- hindi sir Romeo hindi pala masayang naka kulong” Ngumiti si Romeo ng pilyo,

“I knew it, kaya Huwag mo kinukulong ang aso ko dahil ayaw niya I can feel it” at yung ang huling araw ni yaya Paning saamin at kaagad nag resign na ito.

Araw araw nag susumbong saakin ang mga Yaya niya dahil kung ano anong kalokohan ang ginagawa pero pag nandiyan na ang mommy niya daig pa ang anghel sa sobrang bait. Si Carol at Ditas lang talaga ang nag ta-tiyaga sakanya. I think Romeo knows that her mom is sick kahit bata palang siya nararamdaman niyang there something wrong with his mom.

“How’s school Romeo? Mommy miss you” masyadong baby si Romeo sa mommy niya. Lahat ng atensiyon niya na kay Romeo dahil iniisip ni Bibiana na Hindi na siya mag tatagal at baka hindi na niya magawa ang mga bagay na nagawa niya para kay Rocco at Andrea.

“Mom don’t leave me ok,” napa kunot ako ng noo ng marinig ko ang sinabi niya sa mommy niya. “Why did you say that? Who said I’m leaving you” Kaagad siyang inaro ni Bibiana. “Nobody, it’s just that I know you’re sick laging nandito si Doctor o kaya ikaw naman ang dinadala sa Ospital” Nakita ko ang pamumuo ng luha sa mga mata ni Bibiana. “If you leave me I will feel alone mom, Kuya Rocco and ate Andrea are Daddy’s favorite, at ikaw mommy, ako ang paborito mo” I didn’t know Romeo feel that way. I always take Rocco and Andrea with me dahil yun ang gusto ni Bibiana ang maalagaan niya ng solo si Romeo. “Don’t say that Romeo your daddy loves you as much as he loves your kuya and ate” hinaplos haplos niya ang pisngi ni Romeo . “ I know but your love for me is different mom so promise me never leave me” napatingin sa dako ko si Bibiana matapos ay binalik muli ang tingin niya kay Romeo. “I promise son I will never leave you lagi lang ako nandiyan sa puso mo at ikaw dito sa puso ko, ikaw anak promise me that no matter what happened always smile and be happy because your smile makes everyone’s happy”

“I promise mom” Romeo was only 8 years old ng mamatay si Bibiana. It broke my heart and my children’s hearts pero kay Romeo ako nag aalala kung papaano niya ito tatangapin. Surprisingly he never shows any pain or sorrow even in the funeral he’s just staring at her mom pictures and smiling.

“Son, are you ok?” Natatakot kasi ako na baka kinikimkim lang niya ang sakit sa pag ka wala ng mommy niya.

“Yes dad I’m ok don’t worry about me” he said it with a big smile.

“Anak it’s ok to cry, it’s ok to show us that’s your sad dahil nasa heaven na ang mommy mo, anak nandito Kami ng mga kapatid mo-

“I want to show mom that I can keep a promise unlike her she didn’t keep her promise to me” nagulat ako sa Sagot niya.

“But Romeo-

“Dad I promise her that no matter what happened I will always be happy, kailangan Kong ngumiti sa harap niyo dahil napapasaya ko daw kayo sa mga ngiti ko and that’s what I’m doing Dad I’m keeping my promise to her” in such a young age Romeo is very mature and very deep masyadong malalim ang Pinag huhugutan ng mga tawa niya at ngiti sa kanyang mga labi.