Chapter 5: Doomed!

1419 Words
Filliane's POV I wake up very early since ayoko nang mangyari yung nangyari kahapon na nalate ako sa klase. I still have those achievements I need to achieve kaya bawal ulit yun mangyari. I just wear a simple maong jeans and a blue oversized tshirt and put it into a tiny bun to make it more nice and a gray boots. I get my keys and pagkababa ko ay agad kong nakita si yaya na naghahanda ng pagkain sa Dining. I'm in the 2nd floor and I can see the view of the dining. "Yaya." Tawag ko ng makalapit ako dun saka nagmano. "San po kayo kahapon?" Tanong ko pa dahil pagkagising ko kahapon at pagkababa ay hindi ko ito nakita agad. "Ah iha pasensya ka na at hindi ako nakapagpaalam sayo. Eh kasi nagmamadali ako at nagkasakit ang anak ko kaya nagtake muna ako ng leave. Pasensya ka na anak ah." Sabi pa nito at tumango naman din ako dahil naiintindihan ko naman din yung dahilan nito. Her child needs her. I wish mom is like that too. Ngumiti nalang ako at dinampot yung hinanda ni yaya na sandwich sakin since ayoko talagang nagbebreakfast ng super maaga kaya sandwich will do. I smiled and bid goodbye bago ako lumabas at napangiti ng makitang andun na yung sports car ko. Mabuti naman at maayos siyang kausap. I get in and drive as fast as I can so that I won't be late and I won't be seated beside him again. I just dont like that. **** When I walk in the hallway nagulat ako nang mapatingin sila sakin na parang may ginawa akong mali. Meron ba?   Eh wala naman eh kaya bat nila ako tinitignan? At dun nalang ang pagkatigil ko ng may biglang nagsalita. "Hey yow people of L.U! Sigaw nito kaya nagulat naman ako dahil dun. "Lets start the show! Biglang sabi ng isa pang tao at nagulat naman ang lahat ng may nagtipa ng gitara. Napalinga pa ako at hinanap kung saan nanggaling yun at nagulat nalang ng biglang may lumapit sakin at binibigyan ako ng rosas. What the  heck is happening?  Hindi ko na sila natanong dahil napakabilis ng pangyayari. Ang tanging alam ko lang ay nasa gitna ako at pinapagitnaan ng mga tao habang may mga lumalapit sakin at binibigyan ako ng mga bulaklak. "Kyahhh!" "Ang gwapo niya talagaaa!!!" Napatingin naman ako sa unahan at napatigil ng makita siya roon na naka simpleng jeans at white polo na nakaunbutton pa ang tatlong butones at nakatupi pa ang sleeves niya at naka shades pa. He's so...HOT! Tumingin pa ito sakin saka nagtipa sa kanyang gitara. So marunong pala siya ng ganun?hmm. Narinig ko pang nagsigawan ang mga babae nang makitang naglalakad ito palapit sakin habang kumakanta parin. Sh*t! Ang laking eksena nito! Ano na naman ba kasi tong pakulong to? "Hey, babe." Bigla niyang sabi nang matapos nang kumanta habang nakatitig sakin. Napaiwas nalang ako ng tingin ng dahil dun. Sh*t! "Kyaahhh! "Napakasweet naman ni Nash! "Sheytt! Napailing pa ako dahil sa mga narinig ko. Hindi ko mawari ang nararamdaman nang mas lumpit pa ito at tumigil sa harapan ko ,one inch away from me. Tug tug tug Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko basta sobrang bilis ng t***k ng puso ko. Para na yung lalabas sa lalagyan nun dahil sa sobrang bilis ng t***k. Hindi pa ako makatingin kay tukmol dahil sa sobrang pagkailang. "Hey. Sabi nito at hinawakan ako sa mukha ko para makatingin sakanya pero umiwas parin ako ng tingin and compose myself. I'm not an easy girl! "Ano na naman ba to?" Tanong ko at tinaasan ito ng kilay. "Ayaw mo ba?" Nakakunot noo pa nitong tanong and I just rolled my eyes. "Stop it!" Sabi ko nalang at binitawan ang mga rosas na binigay sakin nung mga lalaki kanina sa harapan niya bago ako naglakad palayo. Serves him right! ***** Nasa cafeteria ako at kasama ko sila nichole at cara na kumakain since hindi ako nag-almusal kaya talagang nagutom ako. "Hoi bes, infairness ang gwapo nung tukmol tapos ang sweet pa." Biglang sabi ni nichole kaya nabilaukan naman kaagad ako. Agad naman silang lumapit at hinimas himas ang likod ko. Nang maging okay ay minasamaan ko ito ng tingin. "Stop talking about him, okay? Mabuti na nga lang at tumigil na yun eh! Saka wala akong pakialam sakanya." Sabi ko at kumain nalang ulit. Walang nagsalita samin pagkatapos kung sabihin yun at tila pinapakiramdaman nalang ang paligid. ***** And now, I'm here at the dean office to pass some forms since napagdesisyunan ko narin namang mas makakabuti kung may pagkakaabalahan ako dito lalo nat wala sila mommy at daddy pati na sina kuya louis at ate sapphire. I'm always alone, ya know. Pagdating dun ay agad naman akong winelcome ng secretary ng dean at pinapasok sa office nito. "Oh, Ms. Stainfeld." Bati nito sakin at sinenyasan akong maupo. "Gd. Afternoon ,Dean." Bati ko pa nang nakangiti. "Gd.afternoon, Ms. Stainfeld." Bati rin nito sakin at nginitian pa ako. Well, mukhang mabait naman ang Dean and she's a she. Maganda ito, at mas gumanda pa lalo sa kanyang short hair na nababagay sakanya. She's wearing a red pencil skirt now and a simple white polo na nababagay rin sa suot niyang red pencil skirt. Konti lang ang nilagay nitong make up at talagang nababagay sa kulay ng skin niya na sobrang puti.  "So, I guess youre here to submit some forms since I heard from your mom that you want to do some things na pwede mong pagkaabalahan." Sabi nito at tumango din naman ako. "Yes, Dean. Actually I've decided to take up some works here para naman hindi ako masyadong ma bored." Sabi ko pa nang nakangiti. "I understand and I guess its okay naman if kahit ano ang ibibigay ko sayo, diba?" Tanong pa nito and I just smiled and nodded. "Ofcourse, dean." Sabi ko pa. Sh*t! This is it! Noon palang kasi ay gusto ko na ang ganito since alam ko namang mabobore lang ako sa bahay pag wala akong gagawin kaya I've decided na pilitin sila mommy and daddy to let me work para naman hindi ako mabore at mabuti nalang ay napapayag ko sila kaagad. Basta daw hindi buong year. Maybe a few months will do and kung nahihirapan na daw ako ay wag na akong mag-atubiling umalis at magquit sa work na yun na makukuha ko and I just said yes since alam ko namang hindi ako papayagan ni mommy kapag hindi ko yun sinunod. "Well, then. I guess okay lang naman sayo na magtrabaho ka sa mga nagmamay-ari dito, diba? Besides, its a big opportunity for you to work for them." Sabi pa ni dean and I just smiled and nodded. "No, problem po, dean. Sabi ko at narinig ko na may tinawag pa ito kaya naghintay na lamang ako hanggang sa narinig kong bumukas ang pinto at paglingon ko ay nakita ko siya na nakangisi pa nang makita ako. And that hits me. Work for the owner? Sila ba yun? Ah sh*t! Sana hindi! "Oh, Mr. Lee, here you are." Sabi ng Dean at tinignan ako. "So, I guess its okay with you to work for Mr. lee?" Tanong pa ng Dean at napatigil ako. sh*t! Ilang saglit bago ako nakapagsalita at nakita ko nalang ang sarili ko na tumango nalang. I just can't say no to the Dean! Baka makarating pa ito sa parents ko at malaman pa nila na itong ungas na tukmol na to ay nasapak ko sa first day! No way! No f*****g way! "So, I guess you two can go now. I still have a meeting." sabi ng dean kaya tumayo na ako at nakipagshake hands pa kay Dean nang nakangiti bago ako tumalikod at naunang maglakad. Pero nabigo akong makalusot sakanya nang marinig kong tumawa ito at nakitang sinasabayan niya na ako sa paglalakad ko. "So, hmm... You'll be working for me, huh?" Tanong pa nito at nainis din naman ako kaya tumigil ako sa paglalakad at inis na hinarap siya. "Plinano mo to no?" Taas kilay ko pang tanong tanda ng inis ko sakanya at sa mga nangyayari. Nakita ko pang ngumisi ito at nagkibit balikat saka iniwan akong naiinis. Ahh! Bwiset siya! Paano na ako nito ngayon? I guess this will be the first time that my life will become miserable! 
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD