ร่างท้วมกระแทกตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนานุ่ม สายตาจ้องมองลูกชายอย่างเอาเรื่อง “แกไม่ได้เป็นเกย์ใช่ไหม” คำถามที่อยู่ในหัวมานานถูกปล่อยออกมา ราเชนทร์หรี่ตามองคนเป็นพ่อเพื่อประเมินความต้องการที่แท้จริงของท่าน โดมที่ได้สิทธิ์เข้ามาอยู่ในห้องด้วยยืนนิ่ง ท่าทางสำรวมสะดุ้งตาเบิกกว้าง ก่อนจะรีบทำตัวให้นิ่งสงบตามเดิม
“ผมบอกพ่อหรือครับ ว่าผมเป็นเกย์”
“แกบอกว่ารัก... ไอ้นายขจร”
“นั่นไง ผมไม่ได้บอกสักหน่อยว่าผมเป็นเกย์” ผู้สูงวัยทำท่าอ้าปากจะโต้กลับ แต่ก็เปลี่ยนใจแล้วคิดตามคำพูดของลูกชาย
“อย่าบังคับผม มากเกินไปนะพ่อ” น้ำเสียงยังแข็งขืนเหมือนเดิม เอ่ยต่อจากเรื่องที่ยังค้างคาอยู่ ด้วยเมื่อเช้าถูกโทร.ปลุกด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องและต้องบึ่งรถมาคุยให้ชัดเจน พร้อมแผน
“พ่อหรือบังคับแก?”
“ใช่”
“พ่อให้อนาคตแกต่างหาก”
“ให้รู้เอาไว้ว่าอนาคตที่พ่อให้ผมมา ผมไม่ต้องการ”
“อวดดี แกจะหาที่ไหนได้ ผู้หญิงดีๆ อย่าง
