พายเดินออกมาจากห้องน้ำในเสื้อคลุมผืนบางที่เทมทิ้งไว้ให้ กลิ่นสบู่อ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นกายของเธอลอยอบอวลในอากาศ
ร่างสูงที่นั่งพิงหัวเตียงอยู่ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคมมองตามทุกก้าวของพายโดยไม่พูดอะไร แต่แววตานั้นกลับทำให้หัวใจเธอเต้นแรงไม่เป็นระส่ำ
“ไม่มีชุดไปเรียนใช่ไหม” เสียงทุ้มเรียบถามขึ้น ทั้งที่สายตายังไม่ละไปจากเธอ
“อยู่ที่ห้องค่ะ” พายตอบเสียงเบา เธอก้มหน้าหลบ รู้สึกถึงความร้อนบนแก้มตัวเอง
“งั้นเดี๋ยวพี่พาแวะคอนโดก่อน” เทมพูดขึ้นเหมือนเป็นเรื่องปกติ น้ำเสียงมั่นคงแต่เรียบนิ่งจนน่าหวั่นใจ
“ไม่ต้องก็ได้ค่ะ พี่เทมแค่ไปส่งพายที่คอนโดก็พอ เดี๋ยวพายไปมหา’ลัยเอง”
“พี่จะเป็นคนตัดสินใจเอง หนูแค่นั่งเฉยๆ ก็พอ” คำพูดเรียบ ๆ แต่หนักแน่นนั้นทำให้เธอเงียบไปในทันที
ไม่นานรถสปอร์ตหรูสีดำเงาวับก็จอดเทียบหน้าคอนโดของพาย เทมดับเครื่องยนต์ พลางดึงกุญแจออกก่อนจะเปิดประตูลงจากรถโดยไม่ลังเล
“พี่เทมไม่ต้
