รถสปอร์ตสีดำจอดเทียบหน้าคอนโดของพาย เสียงเครื่องยนต์เงียบลงพร้อมกับบรรยากาศที่คล้ายจะหยุดนิ่ง เทมหันมามองคนตัวเล็กข้าง ๆ ที่ยังไม่กล้าขยับลงจากรถ ดวงตาคมนิ่งจนน่าหวั่น
“เดี๋ยวพี่ขึ้นไปส่ง”
“เอ่อ...ไม่ต้องหรอกค่ะ พายขึ้นไปเองก็ได้”
“งั้น..พี่ขอขึ้นไปพักสายตาแป๊บเดียว เดี๋ยวก็กลับ” เทมยกคิ้วขึ้นนิดๆ พร้อมรอยยิ้มมุมปากแบบที่ทำให้หัวใจคนมองเต้นแรง น้ำเสียงนั้นเรียบมาก แต่แววตาแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ พายเลยทำได้แค่พยักหน้าช้าๆ ก่อนจะเดินนำขึ้นไป
ประตูห้องเปิดออก ภายในห้องยังคงเหมือนเดิม กลิ่นหอมอ่อน ๆ ประจำตัวพายที่ทำให้เทมเสพติดจนถอนตัวไม่ขึ้น เขาถอดช้อปวางไว้บนพนักโซฟา ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนอย่างสบายเหมือนเป็นห้องของตัวเอง พายยืนเท้าเอว มองเขาด้วยสายตาเหนื่อยใจ
“พักสายตาใช่ไหมคะ? ไม่ใช่มานอนยึดห้องพายหรอกนะ”
“งั้นพี่จะซื้อห้องนี้ซะเลย มันจะได้เป็นของพี่ทั้งห้อง และเจ้าของห้อง” เทมเอ่ยขึ้นหน
