หลังจากที่พายออกมาจากห้องน้ำ เธอกำลังล้างมืออยู่หน้ากระจก พายเงยหน้าขึ้นทันทีเมื่อเห็นภาพสะท้อนด้านหลัง
“มีอะไร!” เธอถามเสียงเรียบ
พราวฟ้ายืนพิงผนัง มือถือกระเป๋าคล้องแขน ใบหน้าสวยเฉี่ยวแต่แฝงรอยยิ้มร้ายบาง ๆ
“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ แค่ไม่คิดว่าคนอย่างเธอจะอ่อยพี่เทมได้สำเร็จ” น้ำเสียงหวานของเธอเจือไปด้วยพิษบาง ๆ ที่ฟังแล้วแสบลึก
พายหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนเอื้อมมือไปเช็ดน้ำที่ปลายนิ้วอย่างใจเย็น
“หึ...ฉันแทบไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ” เธอหันกลับมาสบตาเต็ม ๆ กับพราวฟ้า
“อย่าทำเป็นใสซื่อเลยพาย เธอไม่รู้เหรอว่าผู้ชายแบบนั้นไม่เคยจริงใจกับใคร?” พราวฟ้าหัวเราะแผ่ว แต่อารมณ์ในดวงตากลับเดือดปุด ๆ
“บางทีคนที่พูดแบบนั้น อาจจะไม่รู้จักเขาดีพอก็ได้” พายเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อ
“แล้วที่เธอทำเมื่อกี้ ที่พยายามจะอ่อยเขา คิดเหรอว่าเขาจะหลง?” นั้นพี่เทมนะ..ไม่ใช่พี่พอล ที่พอคลำ ๆ ดูแล้วไม่มีหาง ก็เอาไม
