เสียงโทรศัพท์ของกายยังดังขึ้นเป็นระยะ แต่เทมไม่แม้แต่จะเหลียวมอง เขาลุกจากเก้าอี้ทันที มือใหญ่คว้าแขนพายไว้แน่น
“พี่เทม...ไปไหนคะ”
“กลับ” เสียงเขาทุ้มต่ำ สั้น และเย็นเฉียบจนพายไม่กล้าถามต่อ
เธอพยายามก้าวให้ทันร่างสูงที่พาเธอออกจากร้านกลางสายตาผู้คนที่เริ่มจับจ้องและซุบซิบกันเบา ๆ จนถึงรถสปอร์ตคันหรูที่จอดอยู่หน้าผับ
ไม่นานนัก รถก็แล่นฝ่าความเงียบของค่ำคืน มุ่งตรงสู่เพนต์เฮาส์ส่วนตัวของเทม ชั้นสูงสุดของคอนโดหรูใจกลางเมือง เสียงสแกนลายนิ้วมือดัง ติ๊ด ก่อนประตูกระจกใสจะเลื่อนเปิดออก
พายยังคงนิ่ง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ดี ๆ เทมถึงพาเธอกลับมาโดยที่ไม่พูดอะไร
เทมเดินไปวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ แล้วถอนหายใจเบา ๆ สีหน้าเป็นกังวลเล็กน้อย
“พี่เทม…นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ”
ก่อนที่เขาจะตอบ เสียงแจ้งเตือนในโทรศัพท์ของพายก็ดังขึ้นรัว ๆ
ชื่อ “มินนี่” และ “เฟียสต้า” ปรากฏบนหน้าจอ
พายกดดูทันที ภาพถ่ายของเ
