เมียเด็กของเกียร์

EP.9 ท้าทายพี่งั้นหรอ

กลางดึกในวันเดียวกัน เสียงเพลงในร้านหรูใจกลางเมืองดังคลอจังหวะสนุก พายที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์กับเพื่อนร่วมงานหญิงในร้าน เสียงหัวเราะสดใสดังแข่งกับเพลง

“วันนี้พายเลี้ยงนะคะ! พายจะไม่มาทำงานที่นี่อีกแล้ว” เธอพูดเสียงดังพร้อมรอยยิ้มสดใส ก่อนยื่นบัตรสีดำให้บาร์เทนเดอร์

“รูดไม่อั้นค่ะ ดริ้งสำหรับสาว ๆ ทุกโต๊ะเลย!”

เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที สาว ๆ ในร้านทั้งหลายต่างพากันเฮลั่น หัวใจเธอเต้นแรง ไม่แน่ใจว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เพื่อน ๆ บังคับให้เธอดื่ม หรือเพราะเธอกำลังทำในสิ่งที่เทมห้ามไว้

ณ ห้องเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดของคอนโดใจกลางกรุง เสียงแจ้งเตือนจากมือถือดังขึ้นกลางความเงียบ

“วงเงินใช้จ่ายเกินหนึ่งล้านบาทจากบัตรหลักของคุณ”

เทมเงยหน้าขึ้นจากเอกสารในมือทันที สายตาคมหรี่ลง เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดู รายงานการใช้จ่ายบัตร ริมฝีปากหยักยกยิ้มมุมปากนิด ๆ แต่ในแววตากลับเต็มไปด้วยความเยือกเย็น

“หึ...เด็กดื้อ นี่เธอกล้าใช้บัตรพี่แจกดริ้งสาว ๆ ในร้านเหรอ ร้ายจริงๆ” เขาพึมพำเบา ๆ น้ำเสียงเรียบแต่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ เทมยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบ

ก่อนที่โทรศัพท์อีกเครื่องดังขึ้น เป็นข้อความจากคนสนิทของเขา

“คุณเทมครับ ยืนยันแล้วว่าคุณพายไปทำงานที่เดิมคืนนี้ครับ” เทมใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ วางแก้วไวน์ในมือลงบนโต๊ะหินอ่อนอย่างใจเย็น เสียงแก้วกระทบเบา ๆ แต่กลับสะท้อนเหมือนเสียงระเบิดในใจ เขาไม่ได้โกรธเรื่องเงิน เพราะสำหรับเขา เงินแค่นั้นมันแค่เศษเล็ก ๆ ของชีวิต แต่สิ่งที่ทำให้เลือดในกายเดือดพล่านคือ “เธอกล้าขัดคำสั่งเขา”

มือแกร่งคว้ากุญแจรถแล้วเดินออกจากห้องอย่างไม่ลังเล เสียงส้นรองเท้าหนังกระทบพื้นดังสะท้อนตลอดโถง ในแววตาคมตอนนี้ มีทั้งความหึง ความหวง และความโกรธที่สั่นระรัวจนแทบปะทุ

“อยากท้าทายพี่เหรอพาย” เสียงทุ้มต่ำลอดออกมาจากริมฝีปากหยักที่กำลังขบแน่น

“งั้นคืนนี้ พี่จะสอนให้รู้ว่า เวลาพี่ลงโทษคนดื้อ มันเป็นยังไง”

เนมขับรถทยานออกจากคอนโดด้วยความเร็ว ในหัวเขามีเพียงภาพของเด็กสาวตัวเล็กที่กล้าทำให้หัวใจของเขาสั่นไหว และในคืนนี้ เธอจะได้รู้ว่า เขาไม่ได้เตือนเล่น ๆ

เสียงรถสปอร์ตคันหรูดังท่ามกลางแสงไฟหน้าร้าน เมื่อประตูบานใหญ่เปิดออก ทุกสายตาหันไปมองทันทีที่ร่างสูงในเสื้อเชิ้ตดำก้าวเข้ามา แววตาคมเข้มของเทมกวาดหาภาพคนเดียวที่เขาต้องการ และสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ร่างเล็กที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ หัวใจเขาเต้นแรงแต่สีหน้ายังคงนิ่งสนิท

“พี่เทม…มาได้ยังไงคะ?” พายชะงัก แก้วในมือแทบหลุด

“ใช้เงินพี่สนุกไหม” น้ำเสียงทุ้มเย็น แต่แววตาเต็มไปด้วยไฟบางอย่างที่ทำให้เธอขยับตัวแทบไม่ได้

พายกำลังจะอธิบาย แต่เทมคว้าแขนเล็กไว้แน่น แรงพอให้รู้ว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น เทมลากพายออกไปทางประตูหลังร้านโดยไม่ฟังเสียงใคร ท่ามกลางสายตาคนมองทั้งร้าน พายได้แต่พยายามดึงมือออกแต่ไม่สำเร็จ

“พี่เทม! ฟังพายก่อน!”

เขาไม่แม้แต่จะฟังเธอด้วยซ้ำ ประตูรถเปิดออก ก่อนร่างเล็กจะถูกดันให้นั่งบนเบาะข้างคนขับอย่างแรง เทมก้าวเท้าเร็วอ้อมมาฝั่งคนขับ เทมเอนตัวเข้ามา มือหนาค้ำข้างเบาะ เสียงหายใจของเขาใกล้จนแทบกลืนกับลมหายใจของเธอ

“พี่บอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าท้าทายพี่” น้ำเสียงนั้นแผ่วต่ำ เทมกดอารมณ์จนคนฟังใจสั่น

“พายแค่…” พายเงยหน้าขึ้นสบตา

“เงียบ! คืนนี้เธอจะได้รู้ว่าการที่ขัดคำสั่งพี่จะเป็นยังไง” เขาเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเย็นเฉียบ

แสงไฟถนนลอดผ่านกระจกเข้ามาเป็นเงาเลื่อนบนใบหน้าเทม นิ้วมือเขาแตะคางเธอเบา ๆ บังคับให้เงยหน้ามอง หัวใจพายเต้นรัว กลิ่นน้ำหอมของเขาผสมกับกลิ่นหนังในรถจนพายรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง กับบรรยากาศร้อนจัดที่คลุ้งอยู่รอบตัว

ก่อนริมฝีปากหยักของเทมจะกดจูบลงมาอย่างรุนแรง ปลายลิ้นหนาสอดเข้าโพลงปากเล็กอย่างเอาแต่ใจ เทมดูดดึงลิ้นเล็ก แทบไม่ปล่อยให้เธอได้มีอากาศหายใจ เพียงเสี้ยววินาที เขาถอนจูบออก เสียงกระซิบพร่าดังข้างหู

“คราวนี้พี่จะไม่ใจดีเหมือนคืนก่อน จำไว้”

พายหอบหายใจระรั่วจมอยู่กับเบาะรถ

เทมขับรถออกจากลานจอดรถไปด้วยความเร็ว ไม่นานเขาก็มาถึงที่คอนโดหรู เทมลงจากรถอ้อมมาฝั่งที่พายนั่งนิ่งอยู่ เขาเปิดประตูออก แล้วโน้มตัวเข้ามาใกล้จนพายหลับตาปี๊ ริมฝีปากหยักเฉียดผ่านแก้มเนียนอย่างจงใจ เสียงหอบหายใจของพายสะท้อนอยู่ในห้องโดยสารแคบ ๆ ที่อุณหภูมิร้อนขึ้นทุกวินาที

“พี่เทม…อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ” เสียงเล็กพยายามห้าม แต่แทนที่เขาจะหยุด กลับยิ่งก้มลงใกล้กว่าเดิม

“แล้วทำไมตอนพี่ห้าม ถึงไม่ฟัง!!” เสียงทุ้มต่ำสะกดหัวใจให้สั่นระรัว

พายหลบสายตาไม่พ้น ลมหายใจของเขาเป่ารดข้างแก้ม ริมฝีปากลากผ่านแนวคาง ก่อนจะประกบลงบนริมฝีปากเธออย่างเร่าร้อนอีกครั้ง ความร้อนวาบแล่นพล่านจนพายเผลอยกมือขึ้นคล้องคอเขาแน่น

เทมขยับเข้ามาใกล้อีกนิด ร่างสูงบดเบียดจนแทบไม่มีช่องว่าง หยดเหงื่อเล็กๆ ซึมขึ้นบนผิว ทั้งจากอุณหภูมิในรถและแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

“จะขึ้นห้องกับพี่ได้หรือยัง หรือต้องให้พี่อุ้มไปเหมือนเมื่อคืน” เสียงกระซิบแผ่วข้างหู ก่อนที่มือใหญ่จะประคองต้นคอเธอไว้แน่น ริมฝีปากของเขาสัมผัสเธอซ้ำแล้วซ้ำเหล่าไม่มีเบื่อ มันอ่อนโยนแต่ทรงพลัง จนพายรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองแทบละลายไปกับรสจูบนั้น

ครั้งนี้มันเร่าร้อน ลึกซึ้งกว่าครั้งไหน ๆ ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยแรงปราถนาที่ทั้งคู่มีต่อกัน เรี่ยวแรงทั้งหมดของพายกำลังถูกดูดกลืนไปกับไฟสวาทที่แผดเผาอยู่ทุกวินาที มือใหญ่เลื่อนจากต้นคอ ไล่ลงมาตามแนวกระดูกไหปลาร้า ปลายนิ้วของเทมไล้ผ่านแผ่นหลังเนียนที่สั่นสะท้านตามแรงสัมผัส จนหัวใจพายเต้นแทบระเบิด

เธอสั่นสะท้านในอ้อมแขนราวกับถูกจุดไฟเผา เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ประสานกัน ในจังหวะเดียวที่เทมถอนจูบออก เขาขยับหน้าผากแนบกับหน้าผากของพาย น้ำเสียงแหบพร่าหนักดังแผ่วระหว่างลมหายใจ

“พร้อมจะให้พี่ลงโทษหรือยังพาย”

พายหลับตาแน่น หัวใจเธอเต้นจนแทบหลุดจากอก เธอไม่รู้ว่าตัวเองกลัว หรือกำลังรอให้เขา “ลงโทษ” แบบที่พูด

สุดท้ายเทมก็ทนไม่ไหว เขาดึงพายขึ้นจากเบาะ แล้วเขาเองที่เป็นฝ่ายนั่งกลับไปที่เบาะข้างคนขับ และในจังหวะนั้น เทมดึงพายให้กลับขึ้นไปนั่งบนตักเขาในท่าที่ไม่อาจจะหนีได้อีก เขาปิดประตูรถดังปัง!

“พี่เทม!...จะ…จะทำอะไรคะ” พายหันซ้าย หันขวาไปรอบบริเวณนอกรถ

เสียงล็อกประตูรถคลิกเบา ๆ ดังขึ้นในห้องโดยสารเงียบสนิท มีเพียงลมหายใจร้อนระอุของคนสองคนที่ผสมกันจนแทบแยกไม่ออก

พายขยับตัวเล็กน้อย แต่แขนแข็งแรงของเทมขวางไว้ เขากดท้ายทอยของพายลงมาจนปลายจมูกเฉียดผิวแก้มเธอ

“พี่เตือนแล้วใช่ไหม ว่าอย่าดื้อ” เสียงนั้นกดดันจนพายแทบลืมหายใจ

“ทีนี้จะให้พี่ทำยังไงกับคนที่ไม่เชื่อฟังดีล่ะ หื้ม?”