บ้านมีอาร์
ห้องรับแขกบ้านกลางสวน — ยามค่ำคืน
แสงไฟสีอุ่นในห้องรับแขกส่องสะท้อนหยดน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตาของอิงอร เธอนั่งตรงข้ามสามี ฝ่ามือบางวางซ้อนบนเข่าตนเองแน่น ราวกับต้องการกดความรู้สึกที่กำลังปั่นป่วนไว้ภายใน
"พ่อ..."
เสียงเธอเบา แต่ชัดเจน "...ถ้าเรายอมขายที่ดินตรงนั้น เราก็ไม่ต้องดิ้นรนหาเงินสิบล้านอีกแล้วนะ สำหรับแม่... แม่ยอมเสียมัน"
อมรเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ดวงตาที่เคยเด็ดเดี่ยวกลับเต็มไปด้วยความลังเล
“แต่นั่นมันคือที่ของแม่... ที่ที่แม่รักที่สุด มันคือมรดกจากรุ่นแม่สู่อีกหลายรุ่นข้างหน้า แม่ทำใจได้จริงเหรอ”
อิงอรหลับตาลงชั่วครู่ ราวกับกำลังฝืนบังคับหัวใจ
“เพื่อครอบครัว... แม่ยอม”
เธอเว้นวรรค ก่อนพูดด้วยเสียงสั่น
“แต่เรื่องคลิป... ที่พ่อถูกแบล็กเมล์ แม่ไม่รู้จริง ๆ ว่าจะช่วยยังไงดี...”
อมรถอนหายใจยาว มือทั้งสองข้างสั่นเล็กน้อย
“แม่... พ่อขอโทษนะ ขอโทษที่ทำให้ครอบครัวต้องเผชิ
