ลิลินนั่งนิ่งอยู่บนโซฟาในห้องที่เงียบกริบ มือเรียวเล็กกำโทรศัพท์แน่น บนหน้าจอยังคงเปิดค้างอยู่ที่ข้อความสุดท้ายจากเขา----หมอภัทร
“ส่งโลเคชั่นมาเถอะ…
คืนนี้พี่จะไปหา
แต่ถ้าเรากลัว พี่จะไม่บังคับ
แค่รู้ไว้นะ ว่าพี่ไม่อยากปล่อยเรื่องของเราให้มันค้างแบบนี้อีกแล้ว”
เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจเต้นแรงจนเธอได้ยินเสียงมันเองในอก
เขาจะมา…
เธอไม่รู้เลยว่าเขาจะมาทำไม จะมาอธิบายหรือมาขอให้เธอเลิกติดต่อกับเขา จะมาตัดสัมพันธ์หรือมาขอโอกาส
แต่ที่เธอรู้แน่ ๆ คือ เธอไม่อยากปล่อยให้เรื่องระหว่างเขากับเธอ...ต้องเดาอีกต่อไป
ลิลินสูดหายใจลึก กดส่งโลเคชั่นออกไปในที่สุด เธอตัวสั่นนิดหน่อยโดยไม่รู้สาเหตุ—ทั้งจากความตื่นเต้น ความกลัว หรือความหวังที่ไม่กล้ายอมรับ
20 นาทีต่อมา เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น...
ทุกก้าวที่เธอลุกจากโซฟาไปยังประตูเหมือนช้ากว่าปกติ
ใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ นิ้วมือที่เอื้อมไปแ
