***ตอนนี้มีเนื้อหาที่มีความรุนแรงทางอารมณ์และอาจกระทบใจผู้อ่าน (18+) โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
“ทำไมจะทำไม่ได้ เธอยังกล้ามาหลอกฉันเลย”
“พี่คิมมีอาร์ขอโทษ ฟังมีอาร์ก่อนนะคะได้โปรด”
“ฟังอะไรเธอบอกเองไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับมาเฟีย แต่เธอดันรับงานจากมาเฟียไอ้ทรงวิทย์ มันให้เธอเท่าไหร่มีอาร์....มันให้เธอเท่าไหร่พูดมา..พูดออกมาสิ”
เขาตะคอกลั่น....ตรึงแขนเธอแนบกับที่นอนแน่น
“พี่คิมฟังมีอาร์นะ ฟังก่อน ฮือ... ฮือ...”
“เลิกแก้ตัวเถอะ...พอกันที ที่ผ่านมาฉันดีกับเธอเกินไปต่อจากนี้เธอจะได้รู้ ว่าอย่ามากล้ากับมาเฟียอย่าฉัน”
เขากัดกรามแน่น กดตัวลงใกล้ ใบหน้าแทบชิดกับเธอจนลมหายใจร้อนๆ สัมผัสแก้มเธอ
ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรอีก ริมฝีปากของเขาก็กดลงมาบนปากเธออย่างหนักหน่วง
ทั้งโกรธ ทั้งโหยหา
ราวกับจะย้ำว่าเธอเป็นของเขา---ทั้งหัวใจ ทั้งร่างกาย
“อึก…พี่คิม…”
เธอพยายามห้าม แต่แรงเธอสู้เขาไม่ได้เลย
ริมฝีป
