เสียงเปิดประตูดังขึ้นท่ามกลางแสงไฟอุ่นสลัวในห้องคอนโด
กลิ่นหอมของอาหารลอยอบอวลในอากาศ โต๊ะทานอาหารเล็ก ๆ ถูกจัดอย่างตั้งใจ
จานชามเรียงสวยงาม... เหมือนเธอใช้เวลาทั้งวันเพื่อรอเขากลับมา
มีอาร์ เงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงประตูเปิดออก
เธอสวมผ้ากันเปื้อน ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอ่อนโยน ให้กับคนที่เธอรัก เธอเดินเข้าไปทักทาย
“พี่คิม วันนี้เหนื่อยเหรอคะ ทำไมสีหน้าไม่ดีเลย...”
เธอก้าวเข้าไปหาเขา แต่ฝีเท้าชะงักเมื่อเห็นแววตา
สายตาของเขาเย็นชา... และแดงก่ำราวกับเก็บกลั้นอะไรบางอย่างไว้ภายในใจ
เขาจ้องมองเธอราวกับมองคนแปลกหน้า
ก่อนที่จะเอ่ยคำถามแหลมคมจะปักลงกลางอกเธอ
“มีอาร์... คุณรักผมบ้างไหม”
เสียงของเขาสั่น ไม่ใช่เพราะอารมณ์โกรธ แต่เป็นเพราะความผิดหวัง... และความรักที่กำลังพังทลาย
“ที่ผ่านมา ความดีของผม มันไม่ทำให้คุณเห็นใจและรักผมเลยใช่ไหม... ตอบผมสิ... ตอบ!”
น้ำเสียงของเขาสะเทือนจนเธอสะ
