เช้าวันหยุด เวลา 08.00 น.
“คิม... ลูก”
เสียงของสายขิมดังขึ้นเบา ๆ ขณะเงยหน้าจากเตา เธอเห็นลูกชายเดินลงบันไดด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“น้องยังไม่ตื่นอีกเหรอ? ลองขึ้นไปดูหน่อยสิ แม่กลัวว่าเขาจะไม่สบาย”
เธอพูดอย่างห่วงใย น้ำเสียงนั้นแม้จะนุ่ม แต่แฝงด้วยความกังวลที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ
“เดี๋ยวผมไปดูให้ครับแม่”
คิมพยักหน้ารับเบา ๆ ก่อนจะหมุนตัวกลับขึ้นไปบนชั้นสอง
มือหนาบนลูกบิดประตูหมุนช้า ๆ แล้วผลักเข้าไปในห้องที่เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของใครบางคน
ภายในห้องนอน
ร่างบางของมีอาร์นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม แผ่นหลังหันออกไปทางหน้าต่างที่มีแสงแดดอ่อนส่องลอดผ้าม่านเข้ามา สี
หน้าของเธอซีดเซียว จนแม้แต่คนไม่เคยใส่ใจก็ยังดูออก
คิมเดินเข้ามาเงียบ ๆ นั่งลงข้างเตียง ก่อนจะยื่นมือแตะหน้าผากของภรรยาเบา ๆ
“ตัวร้อน... ทำไมไม่บอกว่าคุณไม่สบาย?”
มีอาร์ลืมตาขึ้นช้า ๆ ตกใจที่เห็นเขาอยู่ข้างเตียง
“พี่เข้ามาได้ยังไงคะ?
